Communicatie heeft stilte nodig… Communication needs silence…

Hallo Bandoeng, hoort u mij?
Met die woorden van koningin-moeder Emma wordt op  28 februari 1928 de radiotelefoondienst tussen Nederland en Nederlands Indië ( nu Indonesië) geopend.
Vanaf dat moment  kun je vanuit Nederland naar Nederlands Indië bellen. Je moet er wel wat voor doen: naar een telegraafkantoor gaan in een van de vier grote steden waar een Indië-cel  is. Voor drie minuten betaal je 33 gulden – heel wat in die tijd!

De verbinding wordt gelegd vanuit Radio Kootwijk, bij Apeldoorn, naar zendstation Malabar op de hoogvlakte bij Bandung op Java.

Hello Bandoeng, do you hear me?
With these words Queen-mother Emma made the first wireless radio contact with the Dutch East Indies ( now: Indonesia) on February  28th, 1928.
Since that moment it is possible to make a telephone call from the Netherlands to the Dutch East Indies.  Although, it’s quite a job. You have to go to a telegraphoffice in one of the four big cities. And three minutes cost  33 guilders ( about 15 euros) – that’s a lot!

The connection is made from Radio Kootwijk, near Apeldoorn, to the station Malabar on the plateau  near Bandung on Java.

Radio Kootwijk, midden in een onontgonnen gebied: hei, bos, stuifzand. Ver weg van de bewoonde wereld. In de stilte. In de leegte. Geen storingen van buitenaf. Dan alleen is communicatie mogelijk.

Radio Kootwijk, in the middle of a large undeveloped area: heath, woods, drifting sand.  Miles away from  civilization. In silence, in emptiness, no interference from outside. Only then communication is possible.

Het gebouw is ontworpen door Julius Luthmann ( 1890-1973), in Art Deco stijl. Het is een mengvorm van de Amsterdamse en de Berlijnse school. Het is geheel gebouwd van  beton. IJzer en hout mochten niet gebruikt worden.
Luthmann laat zich inspireren door het beeld van de sfinx. Maar al gauw wordt het “de kathedraal van de Veluwe” genoemd. De decoraties zijn van Hendrik van der Eijnde ( 1869-1939)

The building is designed by Julius Luthmann (1890-1973), in Art Deco –style. It’s a mixture of the Amsterdam and Berlin School. It’s completely concrete. He wasn’t allowed to use wood and iron.  Luthmann was inspired by the image of a Sphinx. But soon it is popularly called “the cathedral”. The sculptures are made by Hendrik van der Eijnde(1869-1939).

In 1923 begint de PTT met transoceanische telegrafie, via de lange golf. Maar de grote doorbraak komt in 1928 wanneer een korte golf verbinding wordt aan gelegd.

Het gebouw is onverwoestbaar. De engelse bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog richten nauwelijks schade aan.

In 1923 PTT begins with  transoceanic telegraphy, on the long wave. But the breakthrough is in 1928 with the short-wave transmission.

The building is indestructible. The English bombardments during WWII caused hardly any damage.

Met de komst van satellieten en digitale communicatiemogelijkheden wordt het complex in 2004 overbodig. Nieuwe bestemmingen worden gezocht. Er worden films opgenomen, er vinden culturele activiteiten plaats.

Satellites and digital communication possibilities made the complex redundant and it closed in 2004.
Since then it is used for cultural activities.

contrast……

Maar vooral blijft het een plaats van stilte en van uitgestrekte natuur.
Met een gebouw dat je er aan herinnert dat juist voor communicatie stilte nodig is!

But most of all it remains a place of silence and nature.
With a building as a reminder that just communication needs silence!

Kersen en foto’s..verwenzorg……cherries and photos….

Een telefoontje: Kun je fotograferen op de kersenavond van de verwenzorg? Het is de bedoeling dat er van elke cliënt (die dat wil) een portretfoto wordt gemaakt.
Ik hoef er niet over na te denken.. verwenzorg is zo belangrijk, en… ik weet van te voren dat het een heel gezellige avond zal worden!
En dat werd het ook..
De portretten kan ik hier niet laten zien in verband met de privacy..geloof me maar dat het plezier ervan af straalt.

Wat is verwenzorg?
Stel je voor: je hebt een psychiatrische handicap en bent aangewezen op het leven in een instelling. Voor een lange tijd, misschien wel een leven lang. Elke dag ziet er hetzelfde uit. Slapen, eten, koffie drinken. Je bent zelf niet in staat om eens iets leuks te gaan ondernemen. Geld heb je niet. Veel van de activiteiten die er waren op het
terrein van de instelling zijn er niet meer. Weg bezuinigd.
Maar toch: je bent toch iemand, een mens, die mee wil tellen. En interesses heb je nog steeds. Maar hoe geef je daar vorm aan? Hoe kun je weer een beetje genieten? Want dat wil toch iedereen!
In Apeldoorn, bij GGNet , gaat het om zo’n 200 mensen die langdurig opgenomen zijn.

A phone call: Can you take photos on the cherry-evening of the verwenzorg? Can you take a portrait-photo of each client?
I don’t have to think about it.. verwenzorg is so important … and I know in advance that it will be a very pleasant evening!
And it was!

The portraits I can’t show here due to privacy-reasons .. but believe me that they radiate joy.

Kees Lemke ( Board of GGNet) and Rikie van der Veer (coordinator verwenzorg)

What is verwenzorg?
(It’s difficult to translate. Literally verwennen is pampering. But that’s often used in a negative way. It has something to do with tender loving care. I’d better leave it untranslated here)
Imagine you have a psychiatric disability and are depending on living in an institution. For a long time, perhaps a lifetime. Every day looks the same. Sleeping, eating, drinking coffee. You yourself are not able to do something you like. You don’t have money. Many activities in the institution don’t exist any longer due to economy measures.
But still: you’re a human being, someone who wants to matter. You’ve still interests. But how do you realize them? How can you enjoy life a bit? Isn’t that what everybody wants!
In Apeldoorn,at GGNet, the mental hospital, there are about 200 people hospitalized for a such a long time.

smartlappenkoor – “tearjerkers”choir

Verwenzorg heeft veel vormen:

Een wedstrijd bijwonen van AGOVV, een avondje naar de schouwburg, gaan eten in een restaurant, pannenkoeken bakken en eten op de afdeling…..
alles wat het leven weer een beetje mooier, weer menselijker kan maken!
Het is een vorm van zorg die niet in het pakket zit van de zorgverzekeraar. Het geld en vaak ook de mensen die het uitvoeren komen “van buiten”.
Een aantal mensen van de Deutsche bank die de midgetgolfbanen opknappen en ze samen met cliënten weer in gebruik nemen.
Een orkest dat een concert geeft.
Een groenten- en fruithandelaar die kisten kersen ter beschikking stelt voor het jaarlijkse kersenfeest.
Eigenlijk gaat het over heel gewone dingen.
Gezien worden, genieten, je weer mens voelen!
Humanisering van de zorg bij uitstek!

the midgetgolfcourse in use again

En het leuke is: niet alleen de cliënten genieten, de medewerkers en de mensen “van buiten” genieten net zo hard. Ik in elk geval wel!

Meer lezen: verwenzorg bij GGNet

Iets over de geschiedenis van de verwenzorg

Verwenzorg can take many shapes:
Attending a match of the local football club,
going to the theater,
have dinner in a restaurant,
baking pancakes and eating them at the unit …..
everything that makes life a little nicer, more human again!

zomeravondconcert – summerevening concert

It is a form of care that is not included in the package of the insurer. The money and often the people who perform things are “from outside”:
Bank-employees refurbished the minigolfcourse and put it back into use together with clients.
An orchestra gives a concert.
A fruit and vegetable trader gives boxes of cherries for the annual cherry festival.
Actually it’s about very ordinary things. Being seen, enjoying, feeling human again!
Humanization of care par excellence!
And a nice thing is: it not only benefits the clients, employees and people “from outside” have a lot of fun too.
Anyway, I do!

P.R. is belangrijk voor de verwenzorg. Een artikel in een personeelsblad dat door meer dan 10.000 mensen gelezen wordt is een opsteker!
P.R. is very important. An article in a magazine  that is read by 10,000 people is great!

Dag van de architectuur / Day of architecture

Architectuur onder de aandacht brengen van een zo groot mogelijk publiek..
Dat is het doel van de “dag van de architectuur” die elk jaar in het laatste weekend van juni georganiseerd wordt door de Bond van Nederlandse Architecten.
Er zijn rondleidingen, wandelingen, fietstochten enz. Het programma is te vinden
op Dag van de architectuur.

Bringing architecture to the attention of a public at large.
That’s the goal of the “Day of Architecture”, organized every year in the last weekend of June by the Royal Institute of Dutch Architects.There are guided tours, walks, bicycle rides (of course – we’re Dutch…),etc.

Firma Kwakkel Apeldoorn

Kijken naar een mooi of bijzonder gebouw of bouwwerk, ervan genieten …
Of je verbazen…

Looking at a beautiful or unusual building or structure, enjoying it..
or being surprised..

Lissabon vanaf de Elevador Santa Justa/ Lisbon: sight from Elevador Santa Justa

Architectuur is ongelooflijk boeiend, vind ik. Telkens weer gaat het om visies, ideeën, die heel concreet vorm krijgen. Een gebouw is niet zomaar een gebouw. Het weerspiegelt de geschiedenis en de geest van de tijd.
Om maar even op mijn eigen vakgebied te blijven: toen in 1848 er vrijheid van godsdienst kwam in Nederland en de katholieken weer kerken konden bouwen, werd er teruggegrepen naar de gothiek,als tijd en bouwstijl waarin de katholieke kerk dominant was. Katholieke kerken uit die tijd zijn vrijwel allemaal neo-gothische kerken. We zijn er weer…en hoe..lijken die kerken te zeggen…

Gouda: the mosque is mirroring the church/ de moskee weerspiegelt de kerk

Architecture is incredibly fascinating. Every time it’s about visions,ideas getting a concrete shape. A building isn’t just a building. It reflects the history and the spirit of the time.
An example: In 1848 the Constitution of the Netherlands was changed. Since that year there’s freedom of religion. The Catholics could build churches again. One went back to the Gothic, as an age and architectural style of a dominant Catholicism. Catholic churches built in that time are almost all neo-gothic. They seem to say: we’re back..and how!

fa Kwakkel Apeldoorn. Gebouwd als showroom voor een bouwmaterialenhandel. Built as showroom for a supplier of building materials.Architect: Wiel Arets

Meer foto’s van het gebouw van Kwakkel, ontworpen door Wiel Arets

More photo’s of the Kwakkel building, designed by Wiel Arets

Kijkend naar hedendaagse architectuur… het is boeiend om te zien hoe de ideeën van een architect en de visie en eisen van een opdrachtgever vorm krijgen in een heel concreet gebouw. Op dit blog heb ik daar iets overgeschreven bij de verhalen over het Deventer Ziekenhuis. En indirect in het verhaal over de Politieacademie.
Maar dat ben ik… en mijn belangstelling voor de interpretatie en vertaling van visies heeft natuurlijk ook met mijn oorspronkelijke vak te maken. ( voor wie het interesseert: het gaat dan om hermeneutiek)

Het gewoon maar kijken en genieten blijft toch het belangrijkste!

Lissabon/ Lisbon: expo quarter

Looking at contemporary architecture: … it is fascinating to see how the ideas of an architect and the vision and requirements of a client take shape in a very concrete building. On this blog I have written something about it in the posts about the Deventer Hospital. And indirectly in the post about the Police Academy.
That’s me.. and I think my interest in the interpretation and translation of vision has also to do with my original field of study. (For those who are interested: this has to do with hermeneutics)

Just watching and enjoying is still the most important!

Walterboscomplex – Belastingdienst – IRS Apeldoorn

Architectuur fotograferen is iets wat ik steeds leuker en boeiender begin te vinden. Lijnen, patronen,vormen en licht…en ..wat voor invalshoek kies je? Kijk niet gek op als je mij liggend op de grond onderaan een van de gebouwen van de Belastingdienst hier in Apeldoorn vindt…

Architectural photography is something I do love more and more. Lines, patterns, shapes and light … and .. what angle do you choose? Don’t be surprised if you find me lying on the ground underneath one of the IRS-buildings here in Apeldoorn …

Walterboschcomplex- Belastingdienst- IRS – Apeldoorn

De twee nieuwe torens van het Walterboschcomplex zijn ontworpen door Chris de Weijer van DP6 Architectuurstudio. meer op Flickr..
The two new towers of Walterboschcomplex are designed by architect Chris de Weijer, DP6 Architectuurstudio more on Flickr

Walterboschcomplex- Belastingdienst- IRS – Apeldoorn

Lissabon/ Lisbon:

De Santa Justa lift (1902) verbindt de laaggelegen wijk Baxia met het hoger gelegen Carmoplein.
The Santa Justa elevator (1902) connects the lower streets of Baxia with the higher Largo di Carmo.
De lift is ontworpen  door/ the elevator is designed by Raul Mesnier de Ponsard.
Een leerling/ an apprentice of Gustave Eiffel!

Elevador Santa Justa

In 1998 werd in Lissabon de Wereldtentoonstelling gehouden. Er werd een nieuw station gebouwd: het Garo do Oriente, ontworpen door de Spaanse architect Santiago Calatrava.
In 1998 the World Expo was held in Lisbon. A new “multi modal terminal” was built: Garo do Oriente, designed by the Spanish architect Santiago Calatrava.

detail Garo do Oriente

De wijk werd in stijl verder gebouwd.
Een woontoren uit 2000, ontworpen door José Quintela:
After the Expo, buildings got a new destination and new buildings were built in a style according to the quarter. This is a appartmentbuilding from 2000, designed by José Quintela.

meer Lissabon

more Lissabon

Dit waren zomaar wat foto’s uit mijn archief. Wie denkt dat je alleen met een dure spiegelreflex mooie foto’s kan maken: de foto’s in Lissabon zijn allemaal genomen met een compactcamera, de Fujifilm Finepix F30, omdat ik die dure spiegelreflex niet mee  durfde te nemen naar de stad:)

These were just a few archive photos. Who supposes you can only make nice photos with an expensive DSLR: the photos in Lisabon are all taken with a compactcamera, the Fujifilm Finepix F30, cause I was a bit afraid to bring my expensive DSLR into the big city:)

Lente…… Spring….

De temperatuur blijft beneden normaal
het vriest af en toe zelfs  ’s nachts een beetje
en de regen valt met bakken uit de hemel …
en toch….
de natuur is volop in verandering

Temperatures are staying below normal
Sometimes it is freezing a bit at night
Some days it’s pourring
And still
Nature is changing abundantly

bamboo

Vandaag zomaar wat foto’s
uit de Levenstuinen in Teuge
gemaakt in de afgelopen maand
een bloeiende magnolia

Magnolia ( Lensbaby sweet 35 optic)

Today just some photos
taken in the Gardens of Life in Teuge
in the past month
a blooming Magnolia
a Rhododendron

Rhododendron

They’re already gone now

Rododendrons
Het is al weer voorbij

But every time there are new surprises
The colors of the fuchsia

fuchsia

maar er blijven elke keer genoeg nieuwe verrassingen
de kleuren van de fuchsia’s nemen hun plaats in

en er is steeds weer jong groen

young green leaves appear everywhere

meerkoet/ coot

De meerkoet, hier op haar nest, zwemt nu met haar jongen rond.
The coot, here on its nest, is now swimming around with her babies.

peacock

Sommige dingen veranderen niet
de pauw blijft pronken.

pauw/ peacock

And some things don’t change:
the peacock is still showing its beauty.

en de bel roept op tot aandacht en openheid
and the bell says: be open and mindful

Bevrijdingsdag Day of Liberation

Bevrijdingsdag

5 mei
we vieren de bevrijding van 5 mei 1945
we vieren vrijheid
we hopen op een wereld
” waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.”

Day of liberation
May 5th
we celebrate  the liberation of May 5th 1945
we celebrate freedom
we hope for a world
“where people bear their names with honour,
where justice reigns and peace is born.”

bevrijdingsfeest / festival of liberation Beekbergen ( Apeldoorn) 2010

Het carillon

Ik zag de mensen in de straten,
hun armoe en hun grauw gezicht, –
toen streek er over de gelaten
een luisteren, een vleug van licht.

Want boven in de klokketoren
na ’t donker–bronzen urenslaan
ving, over heel de stad te horen,
de beiaardier te spelen aan.

Valerius : – een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’

En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luist’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.

Dit sprakeloze samenkomen
en Hollands licht over de stad –
Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.

Oorlogsjaar 1941

Ida Gerhardt (1905 – 1997)

bevrijdingsfeest / liberationfestival Beekbergen 2010

The Carillon

I saw the people in the streets,
a poor and plodding, grey–faced sight –
but then a sudden listening
brushed over them, a hint of light.

From in the tower, where a dark
bronze bell had tolled the time of day,
the city filled with floating sounds
the carillonneur began to play.

Valerius – the heavy bell
sang out with solemn majesty
while brighter notes were sprinkled through:
‘We lift our eyes, O Lord, to Thee.’

And one among the nameless many,
I pressed against a house to stand
and listen to this carillon
that sang of my deep–wounded land.

This speechless gathering, the city,
the light of Holland spread above –
I never felt our loss so keenly,
or with such bitter, bitter love.

Anno Belli 1941

Translation: © Myra Scholz, 2011

Lied aan het licht

Licht dat ons aanstoot in de morgen,
voortijdig licht waarin wij staan
koud, een voor een, en ongeborgen,
licht overdek mij, vuur mij aan.
Dat ik niet uitval, dat wij allen
zo zwaar en droevig als wij zijn
niet uit elkaars genade vallen
en doelloos en onvindbaar zijn.

Licht, van mijn stad de stedehouder,
aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder,
draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen of
ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen
en elk zijn naam in vrede draagt.

Tekst: Huub Oosterhuis

Song of light

Light, gently touching in the morning,
untimely light in which we stand,
cold, each alone and without shelter,
light, cover me, your fire command.
Keep me from falling, may we never,
so sad and heavy as we are,
fall out of grace with one another,
aimless and lost for evermore.

Light, of my city guard and ruler,
light that prevails and shall endure.
Dear caring light and steadfast shoulder,
bear me, your watching child secure.
Light, child in me, see through my eyes if
somewhere, somehow, the world may dawn
where people bear their names with honour,
where justice reigns and peace is born.

Translation:Tony Barr and Antoine Oomen

ereveld / field of honour Loenen (Apeldoorn)

Castle/ Kasteel het Oude Loo in Apeldoorn

Een toeristisch uitstapje dit keer…. in mijn eigen omgeving

This time a little tourist trip.. in my  own neighborhood

van deze foto heb ik een ansichtkaart laten maken
the photo I send as a postcard

Soms word je je door de ogen van buitenlanders weer bewust van de mooie dingen in je eigen omgeving. Van een foto die ik een paar jaar geleden maakte van het Oude Loo heb ik ansichtkaarten laten maken. Als mensen via Postcrossing vragen om een kaart met een kasteel of oude gebouwen, stuur ik die vaak. De reacties zijn enthousiast. Daarom ben ik maar eens in mijn verzameling foto’s gedoken van het Oude Loo en het park daar om heen.


Sometimes you become aware of the beautiful things in your own neighborhood through the eyes of foreigners. I let print a postcard of a photo of the little castle I took some years ago. When people on Postcrossing ask for a postcard with a castle or old buildings, I often send this one. The reactions are very enthusiastic. That’s why I went into my photo collection of the Oude Loo and the surrounding park.

reflectie in de gracht/ reflection in the moat

Kasteel het Oude Loo is een 15e eeuws jachtslot. In 1684 werd het gekocht door stadhouder Willem III ( de latere koning van Engeland). Sinds die tijd wordt het gebruikt door het Huis Oranje-Nassau, onze koninklijke familie. De staat is eigenaar, maar verhuurt het sinds 1970 aan de koningin. Zij gebruikt het kasteel als weekendhuis en gastenverblijf. Dat is ook de reden dat het kasteel niet open is voor het publiek. De tuinen en park worden elk jaar opengesteld in de maanden april en mei, wanneer de rododendrons en azalea’s bloeien. Dit jaar is het park toegankelijk van 7 april tot en met 10 juni.

Oude Loo Castle is a moated 15th century hunting lodge. It was bought in 1684 by Stadholder William III (later, King of England) . From that time onwards it is in use by the House of Orange- Nassau, the Dutch Royal Family. Nowadays the state is the owner. Since the 1970s the state has leased it to the queen, to use as a country retreat and guesthouse. That’s why the castle isn’t open to the public, but the gardens that surround it can be visited in April and May, the months when the rhododendrons and azaleas are in bloom. This year the park is open from April 7th till June 10th..

genomen met de Lensbaby Fisheye/ taken with the Lensbaby Fisheye

in het park  / in the park

bomen.....trees

Monument “het Apeldoornsche Bosch”

“My name is Janene . I live in Florida. I volunteer at the Florida Holocaust museum in my free time. I am looking for cards of Auschwitz-Birkenau or anything to do with holocaust history i.e. Museums, monuments..”

Al eerder heb ik verteld dat ik aan Postcrossing doe. Je krijgt een adres van zomaar iemand ergens in de wereld. Die stuur je een kaart. En je krijgt op jouw beurt een kaart terug, van heel iemand anders, uit een ander gedeelte van de wereld. Vaak hebben mensen voorkeuren voor het soort kaarten die ze graag willen ontvangen. Deze vraag van Janene vond ik wel heel bijzonder.

In a former post I told I’m a member of  Postcrossing. You get an address from someone somewhere in the world. You send a postcard. And for your part you reveive a postcard from someone else, from another part of the world. Often people have preferences about the kind of postcards they want to receive. Janene’s request was very special to me.

Het maakte me opnieuw bewust van de geschiedenis van het “Apeldoornse Bosch”. Een grote joodse inrichting voor psychiatrische patiënten en verstandelijk gehandicapten in Apeldoorn. Op 23 januari 1943 zijn alle 1200 patiënten en 50 personeelsleden met treinen rechtstreeks naar Auschwitz gedeporteerd. Niemand van hen is teruggekeerd.

Her request made me aware again of the history of the “Apeldoornsche Bosch”, a large Jewish institute for psychiatric and mentally deficient patients in Apeldoorn. On January 23th 1943 all 1200 patients and 50 staff members were deported by train directly to Auschwitz. Nobody has returned.

In het Prinsenpark in Apeldoorn staat een moment om hen te gedenken.
De datum,  een Jodenster, een zwart kruis ( embleem van verpleegkundigen in de psychiatrie), en tekstregels uit het gedicht van Ida Gerhardt “het Carillon”:

Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.

A monument to remember them is situated In the Prinsenpark in Apeldoorn .
The date, the Jewish Star, a black cross ( emblem of nurses in psychiatry) and a part of a poem by Ida Gerhardt, written during WWII.
In translation:

I never felt our loss so keenly,
or with such bitter, bitter love.
( translation: Myra Scholz)

Elk jaar rond 21 januari is er een herdenkingsbijeenkomst bij het monument.
Every year around January 21th there’s a memorial service at the monument.

Voor zover ik weet bestaan er geen kaarten van het monument.
Daarom heb ik een foto gemaakt en die naar Janene gestuurd.

As far as I know the’re no postcards of the monument. That’s why I took a photo of the monument and sent it to Janene.

Update

Maandag 21 januari 2013:

Pas nu zijn de namen van alle omgekomen patiënten en verpleegsters van het Apeldoornse Bosch bekend geworden.  Het zijn er 1069. Allen zijn op 25 januari 1943 in Auschwitz vermoord, direct bij aankomst. Ze zijn in kuilen gegooid en verbrand.
De namen worden vandaag voorgelezen in de Prinsenhofschool in Apeldoorn.
De namen worden ook toegevoegd aan de lijst met namen in Yad Vashem, in Jeruzalem.

Monday, January 21th, 2013
Only now the names of all the deceased patients and nurses of the “Apeldoornsche Bosch” are be made known. They are 1069. All of them are murdered in Auschwitz, on January 25th 1943, immediately after they arrived. They were thrown in holes and burnt.
Today their names are read aloud in the Prinsenhofschool in Apeldoorn.
The names are also added on the list of names in Yad Vashem, Jerusalem.

De patiënten van het Apeldoornse Bosch waren niet de enige mensen met een verstandelijke of psychiatrische handicap die door de Nazi’s vermoord zijn.
zie ook: www.gedenkstaette-grafeneck.de

The patients of the Apeldoornsche Bosch were not the only mentally disabled persons who are killed by the Nazi’s. See also: Gedenkplaats Grafeneck: http://www.gedenkstaette-grafeneck.de/

De lente komt niet in één dag/ Spring doesn’t come in one day…

Hortensia - dode bladeren - dead leaves

Uren kan ik kijken naar de dode blaadjes van een Hortensia.
Zo ragfijn, zo teruggebracht naar pure vormen
I can look for hours at the dead leaves of a Hortensia.
So subtle, so reduced to pure forms.

Hortensia - with the Lensbaby sweet 35

Het is lente, maar de Hortensia moet haar winterkleed nog verliezen.
It’s Spring, but the Hortensia  has still to release it’s old leaves.

De  overgang van de seizoenen  is niet iets wat in één dag gebeurt.
The changing of the seasons isn’t a one-day happening.

Dat maakt het mooi, boeiend.
Het kan je ook ongeduldig maken wanneer je verlangt naar warmte, het nieuwe…

It’s fascinating and beautiful.
But when you’re longing for warmth and something new, it might make you impatient.

Hortensia Lensbaby sweet 35

Deze week is het Goede Week/ Stille Week…
Tussen de dood van Goede Vrijdag en het leven  van Paaszondag is er een “Stille Zaterdag”. Het leven heeft tijd nodig om weer door te breken!

This week is the Holy Week.
Between the death on Good Friday and the life  of Easter Sunday there’s  Holy Saturday. Life needs time to break through again!

Hortensia

De foto’s zijn genomen in de Levenstuinen in Teuge. Een uitstekende  plaats om de veranderingen in de natuur te volgen, om te mediteren en tot rust te komen.

The photo’s are taken in the Gardens of Life in Teuge. An excellent place to watch nature changing – and to meditate and  find rest.

Zie ook mijn eerdere post over de levenstuinen/ also read a former post about the Gardens of Life:

De sluis bij Eefde / The lock at Eefde / a photowalk with Lisa

Twentekanaal

Afgelopen zondag:  zon, sneeuw, een beetje hagel, een beetje regen. En een ijskoude wind. Toch wel goed weer voor een fotowandeling! Vaak ga ik alleen er op uit om te fotograferen. Nu ging ik samen met Lisa (http://flic.kr/ps/2b6oqC ). Eerst kijken: waar gaan we naar toe? De kapotte sluis in Eefde lijkt ons wel wat. Onderweg daarnaar toe zien we heel wat plekken die ook de moeite waard zijn. Reden om nog eens terug te komen.

Last Sunday: sun, snow, a little bit of hail, a little bit of rain. And a chilly wind. But: good weather for a photowalk! Most of the time I go out on my own photographing. This time I went together with Lisa (http://flic.kr/ps/2b6oqC)
Where shall we go to? The broken lock in Eefde sounds interesting. On our way to Eefde we see a lot of places worthwhile. A reason to come back.

sluis bij Eefde

De sluis van Eefde ligt in het Twentekanaal, dat Enschede met de IJssel bij Zutphen verbindt. Het vervult een belangrijke rol in het vervoer van zand, grind,zout,  veevoer en containers.
Het hoogteverschil tussen Enschede en Zutphen is 21 meter. Drie sluizen vangen dit hoogteverschil op. De sluis bij Eefde is daar één van.

The lock at Eefde is situated in the Twentekanaal. The canal connects the city of Enschede with the River IJssel near Zutphen. It playes an important role in the transport of sand, gravel, salt, cattle food and containers. The total height difference between Zutphen and Enschede is 21 metres (69 feet). To bridge this difference, the Twentekanaal has three Canal locks. The lock at Eefde is one of them.

Op 3 januari viel een  van de 90 ton zware hefdeuren van de schutsluis naar beneden en raakte beschadigd waardoor de sluis geblokkeerd raakte. Dankzij een noodconstructie, waarbij de sluisdeur met behulp van een kraan wordt geopend en gesloten, kon het scheepvaartverkeer vanaf 6 februari weer op gang komen, nadat het kanaal met een ijsbreker weer bevaarbaar was gemaakt.

zelfs op zondag wordt gewerkt/ even on sunday the're people working

On January 3, 2012 one of the 90-ton lift gates of the lock at Eefde fell down and was damaged so that the lock got locked. Thanks to an emergency construction, in which the door lock by means of a valve is opened and closed, from  February 6th shipping was possible again, after the channel was made navigable with an icebreaker.

Het leuke van samen fotograferen is dat je allebei andere dingen ziet, terwijl je naar hetzelfde kijkt. Hieronder een foto die Lisa heeft gemaakt.
The fun of photographing together is seeing differents things, while looking at the same. Underneath a  photo Lisa made.

Op onze weg naar huis nog een korte stop bij “de Worp”, aan de overkant van de IJssel bij Deventer. En daar begon de zon weerte schijnen!

On our way home a short stop at “de Worp”, across the River IJssel near Deventer. And then the sun started shining again!

Deventer vanaf de Worp

Nieuw Land / New Land

Een grijze zondag in Oostelijk Flevoland
één van de polders
uit de zee geschapen

lelystad

A gray sunday in Oostelijk Flevoland
one of the polders
created out of the sea

Boven water
de man staat met het water tot aan de lippen

Lelystad

Boven water / Above the water

Above the water:
the water comes to the man’s  lips

oog boven water / eye above the water

Exposure (2010):
Stalen sculptuur van de Britse kunstenaar Antony Gormley
Hij is gefascineerd  door de nieuwe polder en geïnspireerd door het maagdelijke landschap. Het bijzondere voor hem is iets te scheppen zonder verwijzing naar de geschiedenis van de locatie.

exposure by Antony Gormley

Exposure (2010)
Steel sculpture by the British artist Antony Gormley
He is fascinated by the new polder and inspired by the  virgin landscape. He tried to create something without reference to the history of the location.

En naast al het nieuwe een replica van de Batavia, een VOC-schip uit 1628
Geschiedenis om trots op te zijn of je voor te schamen?

Batavia VOC schip

And next to all the new a replica of the Batavia, ship of the Dutch East India Company (VOC). A history to be proud or ashamed of?

Batavia Lelystad VOC schip