Monument van de vreedzame revolutie in Plauen / Memorial of the peaceful revolution in Plauen

In deze tijd waarin we herdenken dat de Muur 25 jaar geleden is gevallen laat ik ook iets zien van wat er aan die val voorafging.
In this time of remembrance of the Fall of the Wall I wil show you something of what happened before the Fall.

20140616_Duitsland_1217

Op 7 oktober 1989 werd het 40jarig bestaan van de DDR gevierd.Gorbatsjov, de toenmalige leider van de Sowjetunie, pleitte bij de DDR-regering voor hervormingen.
’s Middags om 3 uur vond in Plauen, Saksen, een grote demonstratie plaats. 20.00 mensen namen er aan deel, een kwart van de bevolking van Plauen. Leuzen waren : Wir brauchen Reformen; Freiheit; Freie Wahlen; Gorbi; Wir bleiben hier. (wij hebben hervormingen nodig;Vrijheid; vrije verkiezingen; Gorbi; wij blijven hier.)

On october 7, 1989, the GDR celebrated its 40th anniversary. Gorbachev, the leader of the Sovjetunion, asked the government to reform the system.
At 3 p.m. a large demonstration took place in Plauen, Saxony. 20,000 people were participating, a quarter of Plauen’s population.A few slogans: Wir brauchen Reformen; Freiheit; Freie Wahlen; Gorbi; Wir bleiben hier.(we need reform; freedom; free elections;Gorbi; we stay here)

Een monument in Plauen herinnert aan deze gebeurtenis: een kaars met een bronzen mantel, gemaakt door Peter Luban.
A memorial in Plauen tells about it: a candle with a bronze cover, made by Peter Luban.

20140616_Duitsland_1216

Over de symboliek:
Kaarsen zijn het symbool van deze bewogen en onzekere tijd. Mensen zetten kaarsen voor het raam om te laten zien: we zijn met velen.Het licht van de hoop wordt beschermd door bronzen segmenten. Hoop werd werkelijkheid. Muren werden met vreedzame middelen geslecht.

About the symbols:
Candles are the symbol of this moving and uncertain time. People placed candles in their windows to show “we are many”.The light of hope is protected by bronze segments. Hope became reality. Walls were leveled to the ground by peaceful means.

20140616_Duitsland_1218

Het linker deel laat het bedrukkende van de situatie in de DDR zien: indoctrinatie, controle, het gevoel opgesloten te zijn, het gevaar om met het systeem te collaboreren.

The left part shows the oppressive situation in the GDR: indoctrination, control, the feeling to be locked, the risk of collaboration with the system.

20140616_Duitsland_1214

Het rechter deel laat plaatsen zijn met een geestelijke vrijheid: de Markuskerk en het Malzhaus. Het paard is een verwijzing naar Animal Farm van George Orwell. Het is de waarchuwer en stelt de vraag of de geschiedenis zich zou kunnen herhalen.

The right part shows places wich provide a mental freedom:Mark’s church, Malzhaus. The horse is a reference to Animal Farm by George Orwell. The horse is warning and askes wether history might repeat itself.

20140616_Duitsland_1219

Het monument als geheel wil herinneren en op de toekomst wijzen. Wat is onze rol in verleden, heden en toekomst?

The memorial wants to commemorate and to point to the future. What is our role in past, present and future?

meer lezen( in het duits)/ to read more ( in german): http://www.wendedenkmal.de/wende/

Het was lang geleden dat ik aan dit blog heb gewerkt. Een nieuwe camera ( Fujifilm X T 1) en het daardoor moeten leren van nieuwe sofware zorgden daarvoor. Vanaf nu hoop ik weer regelmatig te schrijven!
My last blogpost has been long ago. It took me time to get used to a new camera ( Fujifilm X T 1) and new software. From now on I hope to post regularly again!

Monument “het Apeldoornsche Bosch”

“My name is Janene . I live in Florida. I volunteer at the Florida Holocaust museum in my free time. I am looking for cards of Auschwitz-Birkenau or anything to do with holocaust history i.e. Museums, monuments..”

Al eerder heb ik verteld dat ik aan Postcrossing doe. Je krijgt een adres van zomaar iemand ergens in de wereld. Die stuur je een kaart. En je krijgt op jouw beurt een kaart terug, van heel iemand anders, uit een ander gedeelte van de wereld. Vaak hebben mensen voorkeuren voor het soort kaarten die ze graag willen ontvangen. Deze vraag van Janene vond ik wel heel bijzonder.

In a former post I told I’m a member of  Postcrossing. You get an address from someone somewhere in the world. You send a postcard. And for your part you reveive a postcard from someone else, from another part of the world. Often people have preferences about the kind of postcards they want to receive. Janene’s request was very special to me.

Het maakte me opnieuw bewust van de geschiedenis van het “Apeldoornse Bosch”. Een grote joodse inrichting voor psychiatrische patiënten en verstandelijk gehandicapten in Apeldoorn. Op 23 januari 1943 zijn alle 1200 patiënten en 50 personeelsleden met treinen rechtstreeks naar Auschwitz gedeporteerd. Niemand van hen is teruggekeerd.

Her request made me aware again of the history of the “Apeldoornsche Bosch”, a large Jewish institute for psychiatric and mentally deficient patients in Apeldoorn. On January 23th 1943 all 1200 patients and 50 staff members were deported by train directly to Auschwitz. Nobody has returned.

In het Prinsenpark in Apeldoorn staat een moment om hen te gedenken.
De datum,  een Jodenster, een zwart kruis ( embleem van verpleegkundigen in de psychiatrie), en tekstregels uit het gedicht van Ida Gerhardt “het Carillon”:

Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.

A monument to remember them is situated In the Prinsenpark in Apeldoorn .
The date, the Jewish Star, a black cross ( emblem of nurses in psychiatry) and a part of a poem by Ida Gerhardt, written during WWII.
In translation:

I never felt our loss so keenly,
or with such bitter, bitter love.
( translation: Myra Scholz)

Elk jaar rond 21 januari is er een herdenkingsbijeenkomst bij het monument.
Every year around January 21th there’s a memorial service at the monument.

Voor zover ik weet bestaan er geen kaarten van het monument.
Daarom heb ik een foto gemaakt en die naar Janene gestuurd.

As far as I know the’re no postcards of the monument. That’s why I took a photo of the monument and sent it to Janene.

Update

Maandag 21 januari 2013:

Pas nu zijn de namen van alle omgekomen patiënten en verpleegsters van het Apeldoornse Bosch bekend geworden.  Het zijn er 1069. Allen zijn op 25 januari 1943 in Auschwitz vermoord, direct bij aankomst. Ze zijn in kuilen gegooid en verbrand.
De namen worden vandaag voorgelezen in de Prinsenhofschool in Apeldoorn.
De namen worden ook toegevoegd aan de lijst met namen in Yad Vashem, in Jeruzalem.

Monday, January 21th, 2013
Only now the names of all the deceased patients and nurses of the “Apeldoornsche Bosch” are be made known. They are 1069. All of them are murdered in Auschwitz, on January 25th 1943, immediately after they arrived. They were thrown in holes and burnt.
Today their names are read aloud in the Prinsenhofschool in Apeldoorn.
The names are also added on the list of names in Yad Vashem, Jerusalem.

De patiënten van het Apeldoornse Bosch waren niet de enige mensen met een verstandelijke of psychiatrische handicap die door de Nazi’s vermoord zijn.
zie ook: www.gedenkstaette-grafeneck.de

The patients of the Apeldoornsche Bosch were not the only mentally disabled persons who are killed by the Nazi’s. See also: Gedenkplaats Grafeneck: http://www.gedenkstaette-grafeneck.de/