mijn blog bestaat een jaar… my blog’s anniversary

Mijn blog bestaat een jaar…. op 13 augustus 2011 ben ik eraan begonnen. Eigenlijk zonder goed te weten waar het toe zou leiden.

En paar lijnen hebben zich afgetekend: architectuur  en gezondheidszorg. En vaak nog in combinatie. De wisselingen van de seizoenen is ook zo’n thema…..

grasses

Ik had gedacht een blog te schrijven voor mensen die ik ken. Een kleine kring van geïnteresseerden. Die kring is er gelukkig nog steeds en heeft zich ook uitgebreid.

Daarnaast vinden veel mensen via “Postcrossing” mijn blog.

sculpture in Wolfheze

Wat ik niet had gedacht is dat er zoveel mensen via google of andere zoekmachines hier terechtkomen. Zo worden “oudere” verhalen – bij voorbeeld over het Deventer Ziekenhuis, Dimence en Brinkgreven steeds weer opnieuw gelezen.

Vandaag “zomaar wat foto’s” van het afgelopen jaar. Foto’s die niet echt in een serie pasten….

En, laat eens weten wat jij hier zou willen zien – dat kan via het contactformulier, of via een reactie onder een blog……

a scan!

My blog exists one year! On August 13th 2011 it started. Actually without knowing where to it was leading.

A few lines became clear: architecture – and health care – and the combination of those two….

The changing of the seasons….

chess at Brinkgreven….

I intended to write a blog for people I know. A little circle of people who are interested. And that circle is still there and has been growing…

But also many Postcrossers find their way to my blog..

And what I never realized is the amount of people coming through search engines… So are “older” stories about the Deventer Hospital, or about Brinkgreven and Rielerenk still read.

parking lot for bikes Apeldoorn

Today I show you some photos I took in the past year. Photos not really belonging to a series…..

And… I would apppreciate it when you let me know what you want to se and read here the coming year… You can use the contact-form or place a comment… Thanks!

playing with a photo….

Advertenties

Kikkers…kikkers…. een in memoriam; frogs…frogs… a remembrance

Een goede vriend is overleden: Werenfried ( Friedje, Thadje) van Venrooij.
We leerden elkaar kennen in 1978, op een orientatieweekend over Franciscaanse spiritualiteit.
En we hielden contact, al die jaren. 34 jaar  vriendschap.
Soms heel intensief, dan weer wat minder.
We wisten van elkaar wat er belangrijk was in ons leven in bepaalde periodes.
Deden dingen samen : een diaserie maken over spiritualiteit.
Bomen over de keuzes in je leven.
Een dag organiseren voor cliënten van GGNet en Reinier van Arkel ter voorbereiding op een reis naar Rome en Assisi.
Een dagje “klooster” mogelijk maken voor een oudere cliënte van GGNet die haar leven lang al een keer een klooster had willen bezoeken.
Een bezoek mogelijk maken van cliënten van de Voorde (GGNet) aan het Kapucijnenklooster in Den Bosch.

Vrijdag 20 juli hebben we afscheid van elkaar genomen.
Woensdag 25 juli 2012 is hij overleden en de 31e in Tilburg begraven.

Werenfried in 1978

A good friend has died: Werenfried (Friedje, Thadje) van Venrooij.
We met in 1978 on a weekend about franciscan spirituality.
We kept in touch all those years. 34 years of friendship.
Sometimes in an close way, sometimes less close.
But we knew about one another what was really important in our lives, in different periods.
We did things together: making a slide show about spirituality.
Having good long talks about choices in life.
Organizing a day for clients of GGnet and Reinier van Arkel in preparation to a trip to Rome and Assisi.
Making it possible for an older client of GGNet to spend a day in convent – her lifelong dream.
Facilitating a visit of clients of the Voorde (GGNet) to the Capuchin convent in Den Bosch.

Friday the 20th of July we said goodbye to each other,on wednesday 25th 2012 he died, and he is buried on the 31th in Tilburg.

zittend in de zon/ sitting in the sun

Kikkers….
speelden een belangrijke rol in zijn leven…
Als bioloog bracht hij uren door in de Hatertse Vennen om het (parings) gedrag van kikkers te bestuderen.
Hij schreef er zijn doctoraal scriptie over.
En op zijn kamer kon je een grote collectie kikkers bewonderen – overal vandaan en van allerlei materialen.
Met hart en ziel was hij Minderbroeder Kapucijn, gaf leiding aan de orde als provinciaal en gardiaan.
En tegelijk – hij ging zijn eigen weg..
als een kikker die telkens weer uit de kruiwagen springt…
soms ook als een driftkikker, die behoorlijk kon blazen als hij het ergens niet mee eens was…
De dag na de begrafenis ben ik naar de Levenstuinen gegaan om kikkers te fotograferen.
Hoe zou ik Friedje beter kunnnen eren?

Hij heeft wel een heel eigen plekje gemaakt… he did create a place of his own….

Frogs….
played an important role in his life..
Being a biologist he spent hours on the Hatertse Vennen studying the ( mating) behavior of frogs. He wrote his masterthesis about it.
In his room he had a huge collection of frogs – from everywhere and from different materials…
With all his heart and soul he was a Capuchin Franciscan, was leading the order as a Provincial and as a Guardian.
In the mean time: he went his own way..
as a frog jumping out of the wheelbarrow again and again….
sometimes as a hothead ( in Dutch we call it an angry frog…), who uses his vocal sacs when he doesn’t agree…

klaar om te springen/ ready to jump

The day after the funeral I went to the Levenstuinen to photograph frogs.
How could I honor him more?

Citaat uit een interview dat Piet van Asseldonk hield met Werenfried een paar maanden voor zijn dood:
Denk je wel eens aan een leven na de dood? Heb je daar een voorstelling van?
Niet echt. Ik denk daar ook niet veel over na. Bang voor de dood ben ik absoluut niet. Ik heb een heel mooi leven gehad. Is het dan niet ondankbaar als je dan ook nog een leven na de dood verwacht? Het houdt me niet echt bezig. Hemel heeft, denk ik,iets te maken met licht, liefde en dankbaarheid.

Quote from an interview (by Piet van Asseldonk) with Werenfried a few months ago, looking forward to his dead:
Do you think about a life after death? Can you imagine something like that?
Not really. I don’t think about that a lot. I’m not afraid of death. I’ve had a very beautiful life. It would be ungrateful expecting a life afterwards, isn’t it? It doesn’t occupy my mind. I think: Heaven has something to do with light, love and gratitude.

Werenfried visiting GGNet in 2006 – foto: Nel Appelmelk