Leven in Minsk Living in Minsk

20160824_belarus_5478

apartment building in Minsk – Moscow District

Er komen veel reacties op de verhalen die ik tot nu toe over Belarus heb gepost. En vragen…Dat is heel leuk. Ik kan het me ook goed voorstellen want Belarus is voor ons toch een onbekend land.
Vandaag wil ik daarom iets schrijven over het leven in Minsk. Tenminste… voor zover je daar in 10 dagen zicht op krijgt ! Foto’s kan ik in elk geval laten zien. Ik gebruik links waar je meer informatie kan krijgen. Een click op gele tekst brengt je daar.

A lot of people  commented on my first two blog posts  about Belarus, or asked questions. That’s nice! I can imagine those questions. For the most of us Belarus is such an unknown country.
Today I want to write something about life in Minsk.  And of course…10 days is too short  to get to know life thoroughly! At least I can show some photos. I use links where you can get more information. A click on a yellow text brings you there.

20160824_belarus_5532
Minsk is een stad met  ongeveer 1,8 miljoen inwoners.
Wij verbleven in het district Moskou. Een stad op zich met 291.700 inwoners. Over dit district kun je hier lezen.  Het is in het Russisch geschreven, maar Google kan het vrij redelijk vertalen, denk ik. District Moskou in Minsk

20160820_belarus_5391

an older building

Minsk is a city with about 1.8 million inhabitants. We stayed in the district Moscow, which has 291.700 inhabitants. About the district you can read here:  It is written in Russian, but Google might translate.District Moskou in Minsk

20160824_belarus_5505

the school near our home

Het district begint in het centrum van Minsk. Maar het grootste gedeelte bestaat uit nieuwbouw, meest grote en hoge flats. Tussen de gebouwen is veel groen.  Er zijn ook speelplaatsen voor kinderen en lagere gebouwen zoals scholen en winkels. Er zijn brede wegen voor auto’s, bussen en trolleybussen, maar ook fiets- en voetpaden. De metro gaat onder de grond – die zie je dus niet 🙂

20160824_belarus_5490

ruimte voor iedereen

The district starts in the center of Minsk. But the largest part consists of newer buildings, mostly large apartment buildings. Between the buildings is a lot of green. There are playgrounds for children, lower buidings like schools, shops etc.  There are wide roads for cars, buses and trolleybuses. Bicycles and pedestrians have there own space. And the subway… is underground.

20160824_belarus_5487

a trolleybus is a cheap, fast and comfortable way of transport

Sommige mensen vragen of je alles kunt kopen in Minsk. Alles… eerlijk gezegd ben ik niet op zoek gegaan naar hagelslag, pindakaas of drop. Maar voor de rest: ja, alles wat je nodig hebt is in de supermarkt verkrijgbaar. Er zijn zelfs heel grote supermarkten, een soort hypermarchés zoals je die in Frankrijk of de VS hebt, waar je echt je ogen uitkijkt. Alle merken die je gewend bent zijn er, als je wilt. In licentie gemaakt in Rusland, Belarus of elders.  En andere merken, Russisch of Wit Russisch. En natuurlijk veel plaatselijke producten.

20160824_belarus_5502-bewerkt

“our”supermarket

Het Wit Russische brood is heerlijk! Het is gemaakt van rogge en ziet er donker uit. Maar het is niet zo droog en compact als het Nederlandse roggebrood.
Voor mij als kaasliefhebber was de variatie aan plaatselijke kazen heerlijk.
Traditioneel worden er veel aardappels en paddestoelen gegeten.
Lees hier iets over de Wit-Russische keuken: Over de keuken van Wit Rusland
Op deze site kun je ook een receptenboekje downloaden.
Eten en drinken – receptenboekje (in het Nederlands)
Veel mensen verbouwen groenten en aardappelen zelf op een stukje land of bij hun datsja, waar ze in de weekenden verblijven en werken.

20160820_belarus_5382

traditional dish of potatoes, mushrooms and cheese

Some people ask if you can buy everything in Minsk.  Everything… I didn’t look for hagelslag, pindakaas and drop (typical Dutch). But yes, everything you need, you can buy in the supermarket.
There are even very large supermarkets, like in the USA and in France (hypermarchés). Most brands you’re used to  are available, made under license in Russia or Belarus. But of course also Belarusian and Rusian brands. And a lot of local products.

Belarusian bread is delicious . It is made of rye, but it isn’t as dry as Dutch ryebread.
I’m a cheese lover. And the variety of Belarusian cheeses is great!
Traditionally potatoes and mushrooms are an important ingredient of Belarusian dishes.
You can read here about the Belarusian kitchen: Belarusian Kitchen

A lot of people who live in Minsk don’t buy vegetables in the supermarket. They grow them on an own piece of land or near their dacha, where they stay and work every weekend.

20160821_belarus_5402

In de supermarkt vind je ook eindeloze rijen wodka! Jan heeft één heel klein flesje soldaat gemaakt in 10 dagen. Verder hebben we kvas gedronken, een drank gebaseerd op roggemout, die een smaak heeft tussen cola en bier in. Lekker!  Veel mineraalwater omdat het zo warm was. En kefir, een soort yoghurtdrank.

20160829_belarus_6099

In the supermarket you can see endless  shelfs with vodka. Jan has drunk just a very little bottle in 10 days.  We’ve drunk Kvas, a drink (soda/pop)based on ryemalt, with a taste between coke and beer. Delicious! We ‘ve got liters of mineral water, because it was really hot. And kefir, a kind of yoghurt drink.

20160821_belarus_5392-bewerkt

Door of the apartment building

 

20160821_belarus_5401

When it is sunny it looks a bit Mediterranean

Voor ons was alles heel goedkoop. Uit eten gaan, boodschappen doen. Vervoer (een busticket kost 0,25 euro). Het kost niets in vergelijking met Nederland.

Dat is voor de mensen in Belarus heel anders. Hun loon is veel lager. In augustus was het gemiddelde inkomen bruto 750 BYN, netto 686 BYN. Dat is ongeveer 320 euro/ 357 USD.
De huren van de huizen zijn hoog.  Een huis kopen helemaal niet te doen. Ook al vanwege de hoge rentetarieven bij een hypotheek: 31 %
Geïmporteerde artikelen zijn uiteraard ook duur. Overal zag je reclame voor de Samsung S7 edge. Voor ons al een hele dure telefoon. Wie zou dat in Belarus kunnen betalen?
Zelf groente verbouwen is dan ook geen hobby. Het is vaak noodzaak.

20160829_belarus_6095

our kitchen

For us everything was very cheap. Having dinner in a restaurant, , running errands. Transport – a busticket costs 25 eurocent. Compared to the Netherlands things are almost for free.
For the Belarusian people this isn’t true. Their income is much lower. In august the average gross  income was 750 BYN , net 686 – about 320 euro, 357 USD.
Renting a house is expensive. Buying a house is almost impossible. The interest on mortgage is 31 %.
Imported articles are expensive of course.  Everywhere I saw advertisements for the Samsung Galxy S Edge. For us an exremely expensive smartphone. I wondered who in Belarus could afford a Phone like that.
Growing vegetables yourself isn’t a hobby, it is often necessary.

20160829_belarus_6092

our bedroom

Gezondheidszorg en onderwijs worden door de Staat gefinancierd. Analfabetisme komt niet veel voor.  Op het gebied van gezondheid zijn er wel problemen. Het zou te ver voeren daar hier uitgebreid op in te gaan. Tuberculose bestaat nog steeds. En denk maar aan de gevolgen van de ramp in Chernobyl.

De officiële werkloosheidscijfers zijn laag. Zo’n 1 % tegenover  5,8 % in Nederland. De voorzieningen zijn wel heel anders. Vorig jaar is er een decreet uitgevaardigd dat zegt dat je na een bepaalde periode van werkeloosheid een boete moet betalen:  artikel uit the Moscow Times

Een interessante site waar op je inkomen en  kosten in allerlei plaatsen en landen kunt vergelijken is deze: kosten van levensonderhoud in Minsk
Allerlei economische cijfers vind je hier: cijfers economie Belarus
Heel veel statistische gegevens van het Bureau voor de Statistiek in Belarus (in het engels): Statistieken

20160824_belarus_5489

one of the important export products: agricultural machines

Health care and Education are financed by the State. There isn’t much analphabetism. Health problems exists. Tuberculosis is still found and the results of the nuclear disaster in Chernobyl  are obvious.

The official unemployability rate is low: 1 % – in the Netherlands it is 5,8 %
Provisions are quite different. Since last year there is a decree imposing fines on  not paying income taxes for at least 183 days a year. article Moscow Times

An interesting site where you can compare income and cost of living in several countries:
cost of living in minsk
All kind of economic figures about Belarus: economic figuresA lot of statistics about Belarus: Statistics
All websites are in English

20160829_belarus_6083

Look at the lights – they are different!!

Konden jullie met de mensen daar praten?
Wij spreken geen Russisch. Dat maakt het wel lastig. Maar ach, zelfs in China konden we met mensen communiceren. Dat is tenslotte meer dan taal….
Jongere mensen hebben allemaal Engels geleerd op school.  De oudere generatie heeft dat niet. Ik kwam oudere mensen tegen die wat Duits spraken.  Maar niet genoeg om een gesprek te voeren.
Handen en voeten, langzaam Russisch, wijzen, gebaren…  Als je wilt kom je er altijd wel uit. Ja toch?

20160824_belarus_5538

Every day – their own bench – just in front of our flat

Could you speak with the people?
We don’t speak Russian. That makes it complicated.  But even in China we could communicate with people. Communication is more than language…
Young people have learned English at school. The older generation didn’t. I met some older people who could speak a few words German. Not enough to have a conversation.
Hand and feet, slow Russian,  pointing, gestures,… If you really want, you can understand each other? Don’t you think so?

20160823_belarus_5477

Sun and rain over Minsk

Agneta, een vrouw en haar park. A woman and her park.

Agneta van Marken- Matthes

Agneta van Marken- Matthes

Agneta, een boek van Jan van der Mast. Een boek over een vrouw die zo’n honderdvijftig jaar geleden leefde. Een prachtig boek over een boeiende vrouw. Ik heb het in één adem uitgelezen.
Agneta, a book by Jan van der Mast. A book about a woman who lived one and a half century ago. A beautiful book about a fascinating woman. I read it in one breath.

toegangshek Agnetapark, entrance gate Agnetapark

toegangshek Agnetapark, entrance gate Agnetapark

In dit blog wil ik niet het hele verhaal vertellen. Lees het boek! Ik wil een project laten zien dat zij en haar man uitvoerden en iets vertellen over de sociale en historische kontekst, de goede kanten én de twijfels….

In this blog I don’t want to tell the full story. Just read the book! I just want to show you a project she and her husband accomplished. I tell you also a bit about the historical and social context of the project, the benefits and the doubts…

de boom die het allemaal mee heeft gemaakt the tree that witnessed it all

de boom die het allemaal mee heeft gemaakt
the tree that witnessed it all

Agneta Matthes, geboren  in 1847 in Amsterdam,  trouwde met Jacques van Marken (1845), een Delftse technologiestudent. Beide kwamen uit  de hogere middenklasse.  Jacques werd een groot ondernemer. Hij richt in 1869 de Nederlandse Gist – en Spiritusfabriek op in Delft. (Ja, dat is die fabriek die je zo goed kon ruiken…..)
Ook Agneta had ondernemerstalent. Zij richt een eigen bedrijf op: Parfumfabriek Maison Neuve. En gedurende de lange perioden dat Jacques ziek was en in het buitenland verbleef, leidde zij de Gistfabriek.
Agneta Matthes, born in Amsterdam in 1847, married Jacques van Marken (1845), a tech nologystudent from Delft. Both grew up in the upper middle-class. Jacques became a great entrepreneur. In 1869 he established the “Nederlandse Gist- en Spiritusfabriek”, a yeast factory in Delft ( the factory you could smell so well…).
Agneta had an entrepeneurs talent too. She founded her own company, the parfume factory Maison Neuve. And during the long periods in which Jacques was ill and staying abroad, she managed the yeast factory.

arbeidershuizen uit 1884, houses from 1884

arbeidershuizen uit 1884, houses from 1884

Agneta en Jacques wilden voor hun personeel zorgen. Jacques werd beschouwd als “sociaal entrepreneur”. Agneta en hij richtten een ziekteverzekering op en een ondernemingsraad. Zij zorgden voor een vorm van pensioen, en een winstuitkering van 10 %.
Het meest opvallend is hun huisvestingsplan voor de arbeiders. De wijk is gebouwd volgens de principes van een tuinstad. Het geheel is ontworpen door landschapsarchitect Louis Paul Zocher. Eugen Cowl ontwierp 48 rijtjeshuizen, een villa voor de Van Markens en een paar andere gebouwen. De huizen hadden allemaal een eigen ingang, een toilet en een tuin. Zeldzaam in die dagen! De huizen leken soms wel op villa’s. Maar zo’n villa bestond dan wel uit 4 huizen. Het complex werd Agnetapark genoemd.

20160520_agnetapark delft_5006
Agneta and Jacques wanted to take care of their employees.  Jacques was seen as a “social entrepeneur”.  He and Agneta founded a health care insurance and a pension system, established a works council, and paid 10 percent of the profits to the employees.
The most striking is the housing quarter for the workers. It is built according the principles of the garden city movement. The area is developed by Louis Paul Zocher, a landscape architect. Eugen Cowl designed 48 row houses, a villa for the Van Markens, and some other buildings. The houses all had a private entrance, a private bathroom and a private garden. Rare in those days! They looked like villa’s but in one “villa” there were 4 houses.The complex was named  Agnetapark.

20160520_agnetapark delft_4941

Prachtig leek het. En dat is het nog steeds. Toch was er ook veel kritiek. De socialisten verweten van Marken dat hij zo de arbeiders onder de duim hield. En dat hij, door zelf op het park te wonen, paternalistisch en betuttelend was. Het socialisme was hem sympatiek, maar van de klassenstrijd wilde hij niet weten.
Veel arbeiders wilden dan ook niet op het park wonen, zo dicht bij de baas.

It looked beautiful. And it still is. Nevertheless, there was a lot of criticism. The socialists blamed van Marken that he wanted to have the workers under his thumb this way. And that he, by living on the park himself, behaved paternalistic and patronizing. He felt sympathy for socialism, but rejected class conflict.
A lot of workers didn’t want to live in the park, so close to their employer.

20160520_agnetapark delft_5002Anderen wilden wel graag in het park wonen. Ondanks alles…
Ik kan me dat voorstellen. Mijn voorouders aan moeders zijde leefden in die tijd in Delft. In de binnenstad. De huisjes waar zij woonden zijn nu prachtig gerestaureerd. In de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20ste eeuw zagen die huisjes er heel anders uit. Er ontbrak van alles aan en de omstandigheden waren ook niet erg hygiënisch.
Maar ja, zij werkten niet bij de Gistfabriek.

a little free library in Agnetapark :)

a little free library in Agnetapark 🙂

Others liked to live in the park. Despite everything…
I can imagine. My ancestors ( on mothers side) lived in Delft in those days. In the inner city.
The little houses where they once lived are beautifully restored now. Halfway the 19th century and in the beginning of the 20th century the situation was completely different Everything lacked and the circumstances weren’t hygienic.
They didn’t work at the yeast factory….

Agnetapark and the yeast factory - now DSM.

Agnetapark and the yeast factory – now DSM.

In 1906 overlijdt Jacques. Agneta overlijdt drie jaar later.
In 1906 Jacques dies, three years later Agneta dies.

Jacques van Marken

Jacques van Marken

De sterke van de twee is Agneta, in alle mogelijke opzichten. Zij vangt Jacques op tijdens zijn ziekte en verslaving, Zij leidt de fabriek samen met hem en vaak alleen!
Als ze ontdekt dat Jacques een tweede gezin heeft, neemt ze, zonder dat hij er iets van weet de verantwoordelijkheid voor de kinderen die in dat gezin geboren zijn, op zich. Ze neemt ze zelfs in huis als hun moeder gestorven is.
Van der Mast beschrijft haar gekwetstheid en kracht  erg goed.
Op de foto die ik van hun twee standbeelden maakte wil ik laten zien dat Jacques bij Agneta vervaagt.. Jammer dat zijn standbeeld zoveel hoger staat dan het hare….
Maar misschien geeft dat ook iets weer van het tijdsbeeld.
20160520_agnetapark delft_4982The strongest of the two is Agneta, everyway. She takes care of him when he is ill and addicted. She manages the factory together with him, but also on her own!
When she discovered Jacques has a second family, she takes responsibility for the children born in that family. He didn’t know. When the mother dies, she gives shelter to the children in her own house.
Van der Mast describes her being hurt and her strenght  in a very good way.
On the picture I took of the two statues I wanted to show that Jacques fades away near Agneta. It is a pity his statue is so much taller than her’s. Maybe it is a good image of that time…

gate to the quarter

gate to the new quarter


Na hun dood wordt er nog verder gebouwd. Tussen 1924 en 1926 verrijzen er nog eens 156 woningen. In een andere stijl. In rechte straten, met een rechthoekige vijver.

20160520_agnetapark delft_4938-bewerktAfter their death the building goes on. Between 1924 and 1926 another 156 houses were built. In a different style, with straight streets and a rectangular pond.

houses from the 1920 s

houses from the 1920 s

Nog lang hebben er werknemers en oud-werknemers van de gistfabriek in de huizen gewoond. Ook nu nog. Vertrekt er nu iemand, dan wordt het huis niet meer opnieuw verhuurd maar verkocht.

20160520_agnetapark delft_4925For a long time employees and  retired employees lived in the houses. Till now…
When someone leaves the house, it is not hired out anymore. It will be sold.

20160520_agnetapark delft_4921-bewerktDe huizen zijn goed onderhouden. Wie zou hier nu niet willen wonen?
Het Agnetapark maakt deel uit van de Unesco  top 100 en is Rijksmonument en beschermd stadsgezicht.

The houses are well maintained. Who doesn’t want to live here?
Agnetapark is part of the Unesco top 100, is a national heritage site and protected city view.

20160520_agnetapark delft_4919Meer lezen:

Jan van der Mast, Agneta, 2015, Amsterda (dutch)
Biografisch Woordenboek  MATTHES, Agneta Wilhelmina Johanna dutch)
Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland: Jacob Cornelis van Marken (dutch)
website Jan van der Mast
The social engineer: issue of Technical Uiversity Delft (english

 

Berlijn/ Berlin Bundestag Potsdamer Platz

Bundestag

Bundestag

Wie van moderne architectuur houdt kan in Berlijn zijn hart ophalen. De tweede wereldoorlog en de bouw van de muur hebben veel van het oude Berlijn verwoest.
De afbraak van de muur en het opnieuw hoofdstad worden na de hereniging van oost en west, hebben Berlijn veel gebracht: Nieuwe energie en veel nieuwe gebouwen. En het bouwen gaat nog steeds door.

Everybody who loves modern architecture can enjoy it to his heart’s content in Berlin. World War II and the construction of the Berliner Wall ruined a lot in old Berlin. The fall of the Wall and the fact that Berlijn became again the capital of Germany after the reunification of East and West, brought Berlin a lot. New energy, new buildings. And it still goes on.

Paul-Löbe Haus

Paul-Löbe Haus

Bundestag:
In 1990 werd Berlijn weer hoofdstad van het verenigde Duitsland. De regeringszetel werd van Bonn naar Berlijn verplaatst en dat vroeg om nieuwe gebouwen.Deze hebben gestalte gekregen in de “Band des Bundes”. Deze Band die uit drie gebouwen bestaat – het Paul-Löbe Haus, het Marie-Elisabeth-Luders-Haus en het Kanzleramt – verbindt de vroeger door de muur gedeelde delen van de hoofdstad over de rivier de Spree.

In 1990 Berlin became again capital of the reunitied Germany.This required buildings to serve government needs. They took shape in the “Band des Bundes”. This “Band” is made of three buildings – the Paul-Löbe-Haus, the Marie- Elisabeth-Luders-Haus and the “Kanzleramt” and connects the former by the Wall divided parts of the capital across the River Spree.

Paul-Löbe Haus - in the reflection the Marie-Elisabeth-Luders Haus

Paul-Löbe Haus – in the reflection the Marie-Elisabeth-Luders Haus

Het Paul-Löbe Haus bevindt zich op de westelijke Spree-oever. In zijn ontwerp heeft architect Stephen Braunfels de nadruk gelegd op transparantie en openheid. De parlementariers kijken uit over de stad – en omgekeerd – de burgers kunnen zien wat zich binnen afspeelt.

The Paul-Löbe Haus is situated on the west bank of the river Spree. In his design architect Stephan Braunfels emphasizes transparancy and openness. The members of Parliament look out over the city – and on the other had – the
civilians can look through the building, seeing what’s going on.

Sprung über die Spree

Sprung über die Spree

Van het Paul-Löbe-Haus naar het Marie-Elisabeth-Luders-Haus op de oostelijke oever loopt een brug. Braunfels noemt die de “Sprung über die Spree” – het verbindt letterlijk en symbolisch oost en west.

From the Paul-Löbe-Haus to the Marie-Elisabeth-Luders Haus on the east bank runs a bridge, called the “Leap across the river Spree” by Braunfels. It connects litteraly and symbolic east and west.

Bahnhof Potsdamer Platz

Bahnhof Potsdamer Platz

Potsdamer Platz – the platz to be...
Tijdens de tweede wereldoorlog is de Potsdamer Platz vrijwel geheel met de grond gelijk gemaakt. Na de oorlog werd dit de “grensdriehoek” tussen de Sowjet, Britse en Amerikaanse sector. De bouw van de muur heeft de laatste gebouwen doen verdwijnen. Na de val de muur was de Platz een stedelijke woestijn.

Linkstrasse 2-4 (architect Richard Rogers)

Linkstrasse 2-4 (architect Richard Rogers)

Potsdamer Platz – the platz to be….
In WWII the Potsdamer Platz was almost razed to the ground.After the war it became the “border triangle” between the Soviet, Bristish and American sectors. The construction of the Wall has ruined the last buildings on Potsdamer Platz.
And after the Fall of the Wall it was urban wasteland.

from inside the Sony Center

from inside the Sony Center

Vandaag de dag is de Platz een trendy “place to be”. Architecten uit verschillende landen hebben samengewerkt om een totaal nieuwe Potsdamer Platz op te bouwen. Een plaats om te leven, te werken, te winkelen, je te vermaken. Een van
de meest indrukwekkende gebouwen is het Sony Center, ontworpen door Helmut Jahn en geopend in 2000. Een eldorado voor fotografen!

Sony Center

Sony Center

Nowadays the Platz is a trendy place to be. Architects from many countries worked together to build a new Platz. A Platz to live, to work, to shop, to entertain. One of the most impressive buildings is the Sony Center, designed by Helmut Jahn and opened in 2000. An eldorado for photographers too!

 

Sony Center

Sony Center

 

Communicatie heeft stilte nodig… Communication needs silence…

Hallo Bandoeng, hoort u mij?
Met die woorden van koningin-moeder Emma wordt op  28 februari 1928 de radiotelefoondienst tussen Nederland en Nederlands Indië ( nu Indonesië) geopend.
Vanaf dat moment  kun je vanuit Nederland naar Nederlands Indië bellen. Je moet er wel wat voor doen: naar een telegraafkantoor gaan in een van de vier grote steden waar een Indië-cel  is. Voor drie minuten betaal je 33 gulden – heel wat in die tijd!

De verbinding wordt gelegd vanuit Radio Kootwijk, bij Apeldoorn, naar zendstation Malabar op de hoogvlakte bij Bandung op Java.

Hello Bandoeng, do you hear me?
With these words Queen-mother Emma made the first wireless radio contact with the Dutch East Indies ( now: Indonesia) on February  28th, 1928.
Since that moment it is possible to make a telephone call from the Netherlands to the Dutch East Indies.  Although, it’s quite a job. You have to go to a telegraphoffice in one of the four big cities. And three minutes cost  33 guilders ( about 15 euros) – that’s a lot!

The connection is made from Radio Kootwijk, near Apeldoorn, to the station Malabar on the plateau  near Bandung on Java.

Radio Kootwijk, midden in een onontgonnen gebied: hei, bos, stuifzand. Ver weg van de bewoonde wereld. In de stilte. In de leegte. Geen storingen van buitenaf. Dan alleen is communicatie mogelijk.

Radio Kootwijk, in the middle of a large undeveloped area: heath, woods, drifting sand.  Miles away from  civilization. In silence, in emptiness, no interference from outside. Only then communication is possible.

Het gebouw is ontworpen door Julius Luthmann ( 1890-1973), in Art Deco stijl. Het is een mengvorm van de Amsterdamse en de Berlijnse school. Het is geheel gebouwd van  beton. IJzer en hout mochten niet gebruikt worden.
Luthmann laat zich inspireren door het beeld van de sfinx. Maar al gauw wordt het “de kathedraal van de Veluwe” genoemd. De decoraties zijn van Hendrik van der Eijnde ( 1869-1939)

The building is designed by Julius Luthmann (1890-1973), in Art Deco –style. It’s a mixture of the Amsterdam and Berlin School. It’s completely concrete. He wasn’t allowed to use wood and iron.  Luthmann was inspired by the image of a Sphinx. But soon it is popularly called “the cathedral”. The sculptures are made by Hendrik van der Eijnde(1869-1939).

In 1923 begint de PTT met transoceanische telegrafie, via de lange golf. Maar de grote doorbraak komt in 1928 wanneer een korte golf verbinding wordt aan gelegd.

Het gebouw is onverwoestbaar. De engelse bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog richten nauwelijks schade aan.

In 1923 PTT begins with  transoceanic telegraphy, on the long wave. But the breakthrough is in 1928 with the short-wave transmission.

The building is indestructible. The English bombardments during WWII caused hardly any damage.

Met de komst van satellieten en digitale communicatiemogelijkheden wordt het complex in 2004 overbodig. Nieuwe bestemmingen worden gezocht. Er worden films opgenomen, er vinden culturele activiteiten plaats.

Satellites and digital communication possibilities made the complex redundant and it closed in 2004.
Since then it is used for cultural activities.

contrast……

Maar vooral blijft het een plaats van stilte en van uitgestrekte natuur.
Met een gebouw dat je er aan herinnert dat juist voor communicatie stilte nodig is!

But most of all it remains a place of silence and nature.
With a building as a reminder that just communication needs silence!

Dag van de architectuur / Day of architecture

Architectuur onder de aandacht brengen van een zo groot mogelijk publiek..
Dat is het doel van de “dag van de architectuur” die elk jaar in het laatste weekend van juni georganiseerd wordt door de Bond van Nederlandse Architecten.
Er zijn rondleidingen, wandelingen, fietstochten enz. Het programma is te vinden
op Dag van de architectuur.

Bringing architecture to the attention of a public at large.
That’s the goal of the “Day of Architecture”, organized every year in the last weekend of June by the Royal Institute of Dutch Architects.There are guided tours, walks, bicycle rides (of course – we’re Dutch…),etc.

Firma Kwakkel Apeldoorn

Kijken naar een mooi of bijzonder gebouw of bouwwerk, ervan genieten …
Of je verbazen…

Looking at a beautiful or unusual building or structure, enjoying it..
or being surprised..

Lissabon vanaf de Elevador Santa Justa/ Lisbon: sight from Elevador Santa Justa

Architectuur is ongelooflijk boeiend, vind ik. Telkens weer gaat het om visies, ideeën, die heel concreet vorm krijgen. Een gebouw is niet zomaar een gebouw. Het weerspiegelt de geschiedenis en de geest van de tijd.
Om maar even op mijn eigen vakgebied te blijven: toen in 1848 er vrijheid van godsdienst kwam in Nederland en de katholieken weer kerken konden bouwen, werd er teruggegrepen naar de gothiek,als tijd en bouwstijl waarin de katholieke kerk dominant was. Katholieke kerken uit die tijd zijn vrijwel allemaal neo-gothische kerken. We zijn er weer…en hoe..lijken die kerken te zeggen…

Gouda: the mosque is mirroring the church/ de moskee weerspiegelt de kerk

Architecture is incredibly fascinating. Every time it’s about visions,ideas getting a concrete shape. A building isn’t just a building. It reflects the history and the spirit of the time.
An example: In 1848 the Constitution of the Netherlands was changed. Since that year there’s freedom of religion. The Catholics could build churches again. One went back to the Gothic, as an age and architectural style of a dominant Catholicism. Catholic churches built in that time are almost all neo-gothic. They seem to say: we’re back..and how!

fa Kwakkel Apeldoorn. Gebouwd als showroom voor een bouwmaterialenhandel. Built as showroom for a supplier of building materials.Architect: Wiel Arets

Meer foto’s van het gebouw van Kwakkel, ontworpen door Wiel Arets

More photo’s of the Kwakkel building, designed by Wiel Arets

Kijkend naar hedendaagse architectuur… het is boeiend om te zien hoe de ideeën van een architect en de visie en eisen van een opdrachtgever vorm krijgen in een heel concreet gebouw. Op dit blog heb ik daar iets overgeschreven bij de verhalen over het Deventer Ziekenhuis. En indirect in het verhaal over de Politieacademie.
Maar dat ben ik… en mijn belangstelling voor de interpretatie en vertaling van visies heeft natuurlijk ook met mijn oorspronkelijke vak te maken. ( voor wie het interesseert: het gaat dan om hermeneutiek)

Het gewoon maar kijken en genieten blijft toch het belangrijkste!

Lissabon/ Lisbon: expo quarter

Looking at contemporary architecture: … it is fascinating to see how the ideas of an architect and the vision and requirements of a client take shape in a very concrete building. On this blog I have written something about it in the posts about the Deventer Hospital. And indirectly in the post about the Police Academy.
That’s me.. and I think my interest in the interpretation and translation of vision has also to do with my original field of study. (For those who are interested: this has to do with hermeneutics)

Just watching and enjoying is still the most important!

Walterboscomplex – Belastingdienst – IRS Apeldoorn

Architectuur fotograferen is iets wat ik steeds leuker en boeiender begin te vinden. Lijnen, patronen,vormen en licht…en ..wat voor invalshoek kies je? Kijk niet gek op als je mij liggend op de grond onderaan een van de gebouwen van de Belastingdienst hier in Apeldoorn vindt…

Architectural photography is something I do love more and more. Lines, patterns, shapes and light … and .. what angle do you choose? Don’t be surprised if you find me lying on the ground underneath one of the IRS-buildings here in Apeldoorn …

Walterboschcomplex- Belastingdienst- IRS – Apeldoorn

De twee nieuwe torens van het Walterboschcomplex zijn ontworpen door Chris de Weijer van DP6 Architectuurstudio. meer op Flickr..
The two new towers of Walterboschcomplex are designed by architect Chris de Weijer, DP6 Architectuurstudio more on Flickr

Walterboschcomplex- Belastingdienst- IRS – Apeldoorn

Lissabon/ Lisbon:

De Santa Justa lift (1902) verbindt de laaggelegen wijk Baxia met het hoger gelegen Carmoplein.
The Santa Justa elevator (1902) connects the lower streets of Baxia with the higher Largo di Carmo.
De lift is ontworpen  door/ the elevator is designed by Raul Mesnier de Ponsard.
Een leerling/ an apprentice of Gustave Eiffel!

Elevador Santa Justa

In 1998 werd in Lissabon de Wereldtentoonstelling gehouden. Er werd een nieuw station gebouwd: het Garo do Oriente, ontworpen door de Spaanse architect Santiago Calatrava.
In 1998 the World Expo was held in Lisbon. A new “multi modal terminal” was built: Garo do Oriente, designed by the Spanish architect Santiago Calatrava.

detail Garo do Oriente

De wijk werd in stijl verder gebouwd.
Een woontoren uit 2000, ontworpen door José Quintela:
After the Expo, buildings got a new destination and new buildings were built in a style according to the quarter. This is a appartmentbuilding from 2000, designed by José Quintela.

meer Lissabon

more Lissabon

Dit waren zomaar wat foto’s uit mijn archief. Wie denkt dat je alleen met een dure spiegelreflex mooie foto’s kan maken: de foto’s in Lissabon zijn allemaal genomen met een compactcamera, de Fujifilm Finepix F30, omdat ik die dure spiegelreflex niet mee  durfde te nemen naar de stad:)

These were just a few archive photos. Who supposes you can only make nice photos with an expensive DSLR: the photos in Lisabon are all taken with a compactcamera, the Fujifilm Finepix F30, cause I was a bit afraid to bring my expensive DSLR into the big city:)

Haagse architectuur / architecture in The Hague

Papaverhof

Omdat ik graag wat feedback wilde hebben op mijn architectuurfotografie ben ik twee middagen op stap geweest met Peter de Ruig, architectuurfotograaf in Den Haag.
Het was een leerzame en boeiende ervaring waarbij ik niet alleen veel van Peter leerde maar ook kennis maakte met stukjes Den Haag die ik – als geboren Hagenaar – niet kende. Ik ben dan ook al heel lang weg uit de stad.
De volledige serie foto’s kun je zien op Flickr

Two afternoons I had a photowalk with Peter de Ruig, architectural photographer in The Hague, because I wanted some feedback on my architectural photography.
It was a fascinating and informative experience.I learned a lot from Peter and I got to know places which I’d never seen, although I’m born in The Hague! I left the town years ago.
The complete series is on Flickr

Papaverhof

De Papaverhof is  een hof in de Bomen- en Bloemenbuurt. De huizen zijn gebouwd in 1921 naar een ontwerp van de Stijl-architect Jan Wils. Het is een rijksmonument dat wordt gerekend tot de honderd meest waardevolle monumenten van Nederland.  Als lid van de Stijl en bewonderaar van Frank Lloyd Wright werd Jan Wils  gezien als een van de modernste architecten.  De woningen mochten niet te veel kosten en er moest veel groen en bloemen in het buurtje aanwezig zijn.

Papaverhof

The Papaverhof is a neighborhood in the Bomen and Bloemenquarter. The houses are designed by Stijl-architect Jan Wils and built in 1921. It’s a national heritage site, seen as one of the hundred most precious heritage sites in the Netherlands. Being a member of the Stijl – Group ( neoplasticism –  members were e.g. Piet Mondriaan and Gerrit Rietveld) and admirer of Frank Lloyd Wright Jan Wils was considered to be one of the most modern architects.
The houses were built for the middle class. They had to be rather cheap.  Another condition: there had to be a lot of green and flowers in the little quarter.

Rudolf Steinerkliniek

in de kapel/ in the chapel

De Rudolf Steiner Kliniek is gebouwd in 1928. De architect  is Jan Buijs. Het is een voorbeeld van antroposofische of organische architectuur. Kenmerkend zijn de natuurlijke vormen, golvende lijnen en de weinige rechte hoeken. De kliniek staat op de top van een duin, op de grens met Scheveningen. Binnen zijn de kleuren belangrijk. Volgens de antroposofie hebben deze een heilzame werking. De kliniek is gebouwd als ziekenhuis, maar functioneert nu als verpleeghuis.

kleuren! colors!

regenpijp / rainpipe

The Rudolf Steiner Clinic is built in 1928. The architect is Jan Buijs. It’s an example of anthroposophical or organic architecture.  Characteristics of this style are natural shapes, waving lines and less right angles.  The clinic is situated  on the top of a dune. In the interior colors are important as a healing factor.  Built as a hospital, it’s a nursing home now.

Croissant en Bocht van Guinea

De Belg Charles vanden Hove is de architect van het in 1999 gebouwde complex bij het Huygenspark: de Croissant en de bocht van Guinea.  Hij heeft zich laten inspireren door de neo-classicistische bouw uit de 18e en 19e eeuw die in de omgeving aanwezig is.

Charles vanden Hove from Belgium is the architect of the housing  estate that’s built in 1999 near the Huygenspark: the Croissant and the Gulf of Guinea. The 18th and 19th century buildings in neoclassical style in the neighborhood inspired him.

Strijkijzer/ Flatiron building

Het Strijkijzer is gebouwd in 2007 en is 132 meter hoog. Het heeft 42 verdiepingen. Inspiratiebron is het Flatiron Building in New York.  Architect is Paul Bontenbal.  Het gebouw bevat 51 luxe appartementen,en 300 studio’s  voor jongerenhuisvesting. Op de 41e verdieping is een café en op de 42e verdieping een uitzichtspunt. Bij helder weer kun je de schepen op de Noordzee zien. Jammer genoeg was het wat heiig bij ons bezoek.

uitzicht vanaf het Strijkijzer/ view from the Strijkijzer

The Strijkijzer ( flatiron) is built in 2007 and has a height of 433 feet. It has 42 floors. Source of inspiration is the Flatiron Building in New York City. The architect is Paul Bontenbal.
The building contains 51 luxury flats and 300 studio flats for young people.  There’s a café on the 41th Floor and a panoramic terrace on the 42th Floor.  When the weather ’s clear one can see the ships on the North Sea. Unfortunately it was a bit hazy when we were there.

Croissant and Bocht van Guinea vanaf het Strijkijzer

Castle/ Kasteel het Oude Loo in Apeldoorn

Een toeristisch uitstapje dit keer…. in mijn eigen omgeving

This time a little tourist trip.. in my  own neighborhood

van deze foto heb ik een ansichtkaart laten maken
the photo I send as a postcard

Soms word je je door de ogen van buitenlanders weer bewust van de mooie dingen in je eigen omgeving. Van een foto die ik een paar jaar geleden maakte van het Oude Loo heb ik ansichtkaarten laten maken. Als mensen via Postcrossing vragen om een kaart met een kasteel of oude gebouwen, stuur ik die vaak. De reacties zijn enthousiast. Daarom ben ik maar eens in mijn verzameling foto’s gedoken van het Oude Loo en het park daar om heen.


Sometimes you become aware of the beautiful things in your own neighborhood through the eyes of foreigners. I let print a postcard of a photo of the little castle I took some years ago. When people on Postcrossing ask for a postcard with a castle or old buildings, I often send this one. The reactions are very enthusiastic. That’s why I went into my photo collection of the Oude Loo and the surrounding park.

reflectie in de gracht/ reflection in the moat

Kasteel het Oude Loo is een 15e eeuws jachtslot. In 1684 werd het gekocht door stadhouder Willem III ( de latere koning van Engeland). Sinds die tijd wordt het gebruikt door het Huis Oranje-Nassau, onze koninklijke familie. De staat is eigenaar, maar verhuurt het sinds 1970 aan de koningin. Zij gebruikt het kasteel als weekendhuis en gastenverblijf. Dat is ook de reden dat het kasteel niet open is voor het publiek. De tuinen en park worden elk jaar opengesteld in de maanden april en mei, wanneer de rododendrons en azalea’s bloeien. Dit jaar is het park toegankelijk van 7 april tot en met 10 juni.

Oude Loo Castle is a moated 15th century hunting lodge. It was bought in 1684 by Stadholder William III (later, King of England) . From that time onwards it is in use by the House of Orange- Nassau, the Dutch Royal Family. Nowadays the state is the owner. Since the 1970s the state has leased it to the queen, to use as a country retreat and guesthouse. That’s why the castle isn’t open to the public, but the gardens that surround it can be visited in April and May, the months when the rhododendrons and azaleas are in bloom. This year the park is open from April 7th till June 10th..

genomen met de Lensbaby Fisheye/ taken with the Lensbaby Fisheye

in het park  / in the park

bomen.....trees

Deventer ziekenhuis (3) Deventer Hospital (3)

hal

Na mijn intermezzo als patiënt in het ziekenhuis in Apeldoorn ben ik weer terug als fotograaf in het Deventer Ziekenhuis.  Eerlijk gezegd: de foto’s in Deventer waren al genomen voordat ik ziek werd.  Een vergelijking tussen Apeldoorn en Deventer zal ik  maar niet maken. Daarvoor was de situatie te verschillend:)

After my intermezzo as a patient in the Apeldoorn hospital  I’m back as photographer in the Deventer Hospital. In fact: the photos in Deventer were already taken before I fell sick.  I won’t make a comparison between the two hospitals. The situation was too different:)

In dit blog ga ik dieper en hoger het ziekenhuis in.
Eerst het dak op!  Wanneer het mooi weer is een prachtige plaats  voor medewerkers om te lunchen.  Maar ook patiënten maken er gebruik van. Je kunt zelfs met bed en al het dak op gereden worden om te genieten van de buitenlucht en het  uitzicht.

dakterras

In this blog I enter the hospital deeper and higher.
First: to the roof. When the weather is nice it’s a good place for  a lunchbreak. Patients use this place as well. Even in your bed you can be brought to the roof to enjoy the fresh air and the view.

Een belangrijke plaats in een ziekenhuis is het laboratorium.  Een patient ziet vaak alleen de bloedafname-afdeling beneden. De immense werkplaats waar bloed en andere lichaamsstoffen geanalyseerd worden onttrekt zich aan het oog. En toch is dat de plek die een grote rol speelt in de diagnose. Met heel moderne apparatuur wordt daar ontdekt wat er met iemand aan de hand is, of wordt een vermoedelijke diagnose bevestigd.

An important  place in a hospital is the laboratory. A patient often only sees the unit where they take blood samples. The huge workplace where blood and other body substances get analysed  is hidden from view. Yet it is a place that plays a big role in the diagnosis. With the help of very modern equipment one might discover what’s wrong  or  a possible diagnosis can be confirmed.

plafond van het lab / ceiling of the laboratory

Een verpleegafdeling is de meeste mensen meer vertrouwd.

De kleuren zijn warm.  Opvallend is het scherm en toetsenbord dat bij elk bed hangt. Je kunt daar internetten, emailen, radio luisteren, tv kijken én je keuze maken voor het eten.

To most people a  nursing unit is more familiar.
The colors are warm.
Striking  is the screen and keybord next to each bed.  There you can use the internet, emailing, listening to the radio, watching tv and making your choice for dinner.

uitzicht op Schalkhaar vanuit een van de verpleegafdelingen
view on Schalkhaar from one of the nursing units

Een van de revalidatie-ruimtes:
One of the rehabilitation rooms:

revalidatieruimte/ rehabiltation room

Zegt het uiterlijk van een ziekenhuis iets over de kwaliteit van de zorg? Dat is een vraag die ik me stelde in het eerste blog over het Deventer Ziekenhuis.
In mijn gang door het ziekenhuis  raakte ik  onder de indruk van alles waar echt over was nagedacht.  De kleuren, de kunst, de openheid en gastvrijheid.  Al fotograferend kom je makkelijk in gesprek met mensen: patiënten en bezoekers.  Het woord dat daar steeds genoemd werd was “aandacht”.  Gezien worden als mens. Een kopje koffie krijgen op de poli als je moet wachten is dan al heel belangrijk.

En de medische kant? Voor zover je die kunt scheiden van de menselijke kant….

Daarvoor verwijs ik graag naar de Zorgkaart Nederland en de site van het ziekenhuis zelf.

En natuurlijk, overal is wel eens iets…..
En het ziekenhuis heeft heel veel geluk gehad dat ze zo de ruimte hadden om in de breedte te bouwen op de Rielerenk.

In de week dat ik dit schrijf wordt bekend dat de ziekenhuizen van Deventer, Zutphen en Apeldoorn  gaan onderzoeken op welke manier ze meer kunnen gaan samenwerken. Ik ben benieuwd hoe dit gestalte zal krijgen!

in de hal

Is there a relation between the way a hospital is designed and built and the quality of care?
A question I asked myself in my first blog post about the Deventer Hospital.
Going through the hospital I was  impressed by all that has given considerable thought. The colors, the art, the openness, the hospitality.  When photographing it’s easy to get in touch with people: patients and visitors. The word they often mentioned was “attention“. Being  seen as a human being.  Getting a cup of coffee when you have to wait in the outpatients  unit, seems a little thing, but happens to be important.

And the medical side? As far as you can separate that of the human side…..
For that I refer to the “Zorgkaart Nederland” and the website of the hospital.

Sorry, it’s only in Dutch ( but you can use Google translate).

And of course, nothing is perfect….
And the hospital was lucky they had so much room to build on the Rielerenk.

In the week I write this I read in the newspaper  that the hospitals of Deventer, Zutphen and Apeldoorn  are going to investigate in which way they can work  together.  I wonder what that is going to mean  in our region!

in safe (reliable) hands

Dit is mijn laatste blog over het Deventer Ziekenhuis. Ik heb genoten van de gastvrijheid! Meer foto’s van het ziekenhuis op Flickr

De lente komt eraan… Volgende week hoop ik daar iets van te laten zien!

This is my last blog about the Deventer Hospital.  I enjoyed  the hospitality!
More photos of the hospital on Flickr

Spring is coming…… I hope to show you some early spring photos next week!

Deventer Ziekenhuis ( 2) Deventer Hospital (2)

Het is in de jaren 60. Mijn moeder ligt in het ziekenhuis en ik ga op bezoek.  Donkere gangen, een geur van lysol. Vooral die geur is me nog lang bij gebleven.  Onaangenaam, angstwekkend.  Een ziekenhuis moet wel een heel nare plaats zijn.
In de loop der jaren verdween die lysol-lucht uit ziekenhuizen.  De donkere gangen werden lichter. Oude gebouwen werden aangepast aan de eisen van de tijd. Maar  vaak bleven het strikt functionele gebouwen, zonder veel kraak of smaak.

It’s in the sixties. My mother is hospitalized and I go visiting her. Dark corridors, a smell of lysol. Especially that smell sticked in my memory. Unpleasant, scary. A hospital had to be an awful place.
Through the years  the lysol-smell disappeared out of hospitals. Dark corridors got lighter. Old buildings  were adapted to modern times. But often they stayed strictly functional, a bit tasteless.

Ziekenhuizen die in de laatste jaren gebouwd zijn, zijn anders.
Is het een gevolg van een ander denken in de gezondheidszorg?
Meer patient-gericht?
Meer holistisch: er is meer belangrijk dan het puur medisch technische? Terwijl ook juist die medisch-technische aspecten zich enorm ontwikkeld hebben.
Speelt marktwerking ook hierin een rol? Je moet immers concurreren met ziekenhuizen inde buurt.

Hospitals that have been  built more recently are different.
Is it the consequence of another way of thinking in health care?
More patient-centered?
More holistic: there’s more than the purely medical-technical things? And in the mean time the medical-technical aspect  is improving in an enormous way.
Do market forces play a role? You have to compete with other hospitals and clinics.

hal Deventer Ziekenhuis

Een van de mooiste ziekenhuizen in mijn regio vind ik het Deventer Ziekenhuis.  Al eerder liet ik foto’s zien van de buitenkant. http://wp.me/p1LLhQ-6z  Nu volgen foto’s van de binnenkant.
Wanneer je het ziekenhuis binnenkomt ademt het ruimte en rust.  Daglicht valt naar binnen en mengt zich met het licht en de kleuren binnen.

One of the most beautiful hospitals in my region is the Deventer Hospital.  I showed you some photos taken on the outside.http://wp.me/p1LLhQ-6z Now I have photo’s from the inside.
When you enter the hospital there’s an atmosphere of  room and rest. Daylight is coming in and mixes with the lights and the colors inside.

Kleuren verschillen per afdeling.  Waar je maar even hoeft te verblijven , bij voorbeeld op de SEH, zijn de kleuren koel. Naarmate je op afdelingen komt waar je als patient langer en vaker moet zijn, worden de kleuren warmer.

Different units have different colors. A unit where you just stay for a while, like  the ER, has a cool color.  When you have to go to a unit where you have to come more often and stay longer, the colors are warmer.

Wachtruimten verschillen in materiaal.  En elke wachtruimte heeft een eigen kunstwerk.

Waiting rooms differ in materials. And every waiting room has its own art object.

De inrichting doet vriendelijk aan. Je bent welkom. Jij, als patient bent belangrijk.
En ook medewerkers vinden het een mooi  ziekenhuis om te werken.
Dat moet de kwaliteit van de zorg wel ten goede komen.

waiting room internal diseases - children's home...

The interior is friendly. You’re welcome. You, patient, are important.
And people who work there also like the beautiful place.
I think it’s really helpful in increasing the quality of care.

op de kinderafdeling - at the children's unit

En toch: een ziekenhuis blijft een plek  waar pijn, lijden en dood aan de orde van de dag zijn.
Helpt  een omgeving om hier mee om te gaan?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties hierop!! ( zie comment/ geef een reactie)

Stiltecentrum - Meditation Center - donated by the medical staff

But: a hospital continues to be a place where pain, suffering and death  are daily matters.
Does an environment help  coping ?

I wonder what your thoughts are! ( see comment/geef een reactie)

Meer foto’s van het ziekenhuis op Flickr:
More photos of the hospital on Flickr:
 http://flic.kr/s/aHsjxS6Pe2

website Deventer Ziekenhuis: www.dz.nl

architecten van het ziekenhuis: de Jong Gortemaker Algra: www.djga.nl

Met dank aan Rob van Putten van het Communicatiebureau!
A thank you to Rob van  Putten of the Communication Department!

Psychiatrie en poezie Mental Health and poetry Rielerenk Deventer

Psychiatrisch Centrum de Rielerenk, onderdeel van Dimence, ligt naast het Deventer Ziekenhuis.
Het is ontworpen door dezelfde architecten, deJongGortemaker Algra. Zie mijn post van 2 weken geleden: http://wp.me/p1LLhQ-6z
Toch ademt het een andere sfeer. Het is kleinschaliger en heeft repeterende strakke lijnen.
Voor mij wordt de sfeer  vooral bepaald door gedichten en uitspraken van cliënten die een prominente plek in het gebouw innemen.

Deze teksten laat ik daarom graag voor zich zelf spreken!

Mental Health Center de Rielerenk, part of Dimence, is situated aside of the Deventer Hospital.
It is developed by the same architects, deJongGortemakerAlgra. See my post: http://wp.me/p1LLhQ-6z

At the same time the atmosphere is different. It is smaller and has straight repeating lines.
For me the atmosphere is set by  poems and quotes of patients. They  are key elements in the building.
That’s why I want to let speak the words for themselves!
It’s not easy to translate poetry into a foreign language. The beauty of a language gets lost. I hope the meaning  of the words still exists…

restaurant Rielerenk

Mijn moeder is een maandagmoeder
soms werkt haar machine niet
Ik kan het zien als de dag begint,
met wat bestaat, maar je niet ziet.

Haar ogen kijken stil naar binnen
de was zal drogen in de wind.
Een tijd die even duren kan
omdat een regenbui begint.

Zo kan ze dan weer prachtig zingen
in een taal, die ze niet verstaat.
Dan wiegt ze even met haar heupen
voor ze verder met het strijken gaat.

Mijn moeder is een maandagmoeder
ze wisselt net als elk seizoen
soms vallen de blaadjes van de bomen
ook is het blad vaak fris en groen.

Cora Duin.

( gedicht op het pad naar de ingang)

in het restaurant

My mother is a Monday-mother
sometimes her machine doesn’t work.
I can see it when the day starts
with what exists, but  you do not see.

Her eyes are looking evenly  inwards
the laundry will dry in the wind.
A time that could last a while
because it begins to rain.

At times she can sing wonderfully
in a language she doesn’t  understand.
Then she is swaying her hips
before she continues the ironing.

My mother is a Monday-mother
she changes around just like every season
sometimes the leaves fall off the trees
sometimes the leaf is fresh and green.

(poem on the path to the entrance)

Vraag
Wat zou toch
de juiste
volgorde
zijn
van alle
woorden
die ik ken

Pieter Manneke

Question
What would be
the right
sequence
of all
the words
I know

Sometimes I suffer
a bit from
megolamania
and I sin
More than once
All the other
hours of the day
as kindly as possible

Without a goal you can’t get lost.

Nog  meer foto’s van de Rielerenk:
More photos of the Rielerenk:
http://flic.kr/s/aHsjybi2AF

Met dank aan Jucetta Klasema, teamleider van de afdeling PMU, die bemiddelde zodat ik  binnen mocht fotograferen.
Thanks to Jucetta Klasema, teammanager of PMU, who made it possible that I could photograph inside.