Communicatie heeft stilte nodig… Communication needs silence…

Hallo Bandoeng, hoort u mij?
Met die woorden van koningin-moeder Emma wordt op  28 februari 1928 de radiotelefoondienst tussen Nederland en Nederlands Indië ( nu Indonesië) geopend.
Vanaf dat moment  kun je vanuit Nederland naar Nederlands Indië bellen. Je moet er wel wat voor doen: naar een telegraafkantoor gaan in een van de vier grote steden waar een Indië-cel  is. Voor drie minuten betaal je 33 gulden – heel wat in die tijd!

De verbinding wordt gelegd vanuit Radio Kootwijk, bij Apeldoorn, naar zendstation Malabar op de hoogvlakte bij Bandung op Java.

Hello Bandoeng, do you hear me?
With these words Queen-mother Emma made the first wireless radio contact with the Dutch East Indies ( now: Indonesia) on February  28th, 1928.
Since that moment it is possible to make a telephone call from the Netherlands to the Dutch East Indies.  Although, it’s quite a job. You have to go to a telegraphoffice in one of the four big cities. And three minutes cost  33 guilders ( about 15 euros) – that’s a lot!

The connection is made from Radio Kootwijk, near Apeldoorn, to the station Malabar on the plateau  near Bandung on Java.

Radio Kootwijk, midden in een onontgonnen gebied: hei, bos, stuifzand. Ver weg van de bewoonde wereld. In de stilte. In de leegte. Geen storingen van buitenaf. Dan alleen is communicatie mogelijk.

Radio Kootwijk, in the middle of a large undeveloped area: heath, woods, drifting sand.  Miles away from  civilization. In silence, in emptiness, no interference from outside. Only then communication is possible.

Het gebouw is ontworpen door Julius Luthmann ( 1890-1973), in Art Deco stijl. Het is een mengvorm van de Amsterdamse en de Berlijnse school. Het is geheel gebouwd van  beton. IJzer en hout mochten niet gebruikt worden.
Luthmann laat zich inspireren door het beeld van de sfinx. Maar al gauw wordt het “de kathedraal van de Veluwe” genoemd. De decoraties zijn van Hendrik van der Eijnde ( 1869-1939)

The building is designed by Julius Luthmann (1890-1973), in Art Deco –style. It’s a mixture of the Amsterdam and Berlin School. It’s completely concrete. He wasn’t allowed to use wood and iron.  Luthmann was inspired by the image of a Sphinx. But soon it is popularly called “the cathedral”. The sculptures are made by Hendrik van der Eijnde(1869-1939).

In 1923 begint de PTT met transoceanische telegrafie, via de lange golf. Maar de grote doorbraak komt in 1928 wanneer een korte golf verbinding wordt aan gelegd.

Het gebouw is onverwoestbaar. De engelse bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog richten nauwelijks schade aan.

In 1923 PTT begins with  transoceanic telegraphy, on the long wave. But the breakthrough is in 1928 with the short-wave transmission.

The building is indestructible. The English bombardments during WWII caused hardly any damage.

Met de komst van satellieten en digitale communicatiemogelijkheden wordt het complex in 2004 overbodig. Nieuwe bestemmingen worden gezocht. Er worden films opgenomen, er vinden culturele activiteiten plaats.

Satellites and digital communication possibilities made the complex redundant and it closed in 2004.
Since then it is used for cultural activities.

contrast……

Maar vooral blijft het een plaats van stilte en van uitgestrekte natuur.
Met een gebouw dat je er aan herinnert dat juist voor communicatie stilte nodig is!

But most of all it remains a place of silence and nature.
With a building as a reminder that just communication needs silence!

Advertenties

Onverwacht oponthoud….Unexpected delay

Daar staan we dan… nog anderhalf uur rijden naar huis… vlak voor Oberhausen.
Muurvast. Ik vang nog net op de radio iets over een ongeluk op en dat de weg uren afgesloten zal zijn. Wat er precies is gebeurd ontgaat me. Ik vraag het iemand anders. Die weet het ook niet. Even later komt hij het vertellen. Er is inderdaad een ernstig ongeluk gebeurd en de weg blijft minimaal twee uur dicht.

Suddenly we are standing still.
A one-and-a-half-hour-drive would bring us to Apeldoorn. But no way. Just before Oberhausen we can’t go on anymore.
I hear a glimpse on the radio about an accident and that the “Autobahn”will be closed for hours. I don’t hear what’s exactly happened. I ask someone else. He doesn’t know either. A few minutes later he comes and tells there’s been a severe accident and the road will be closed for two hours at least.

We maken ruimte voor hulpverleningsvoertuigen: de politie, de brandweer, een ambulance.
De chaotische competitie op de duitse Autobahn, met de “laagvliegers: links, de gewone auto’s in het midden en de vrachtwagens rechts, is verdwenen. Iedereen werkt samen en doet zijn best om zo veilig mogelijk ruimte te maken.
En omdat we hier toch uren moeten zijn… waarom zou je in de auto blijven?
Even wandelen, een praatje maken.
Er is niets aan te doen. Er wordt naar huis of naar de baas gebeld en iedereen maakt er het beste van.
Het is wonderlijk hoe de sfeer zo kan veranderen.

We make space for rescue-services: police, firebrigade, ambulance.
The chaotic rivalry on the German “Autobahn” with its “low-flying-planes” on the left, the normal cars in the middle and the trucks on the right, is gone. Everybody’s working together to make space as safe as possible.
And because we have to be there for hours – why should we stay in the car?
We walk, chat a bit.
It is like it is. People are phoning home or boss and everybody’s making the best of it. It’s curious how the atmosphere can change.

Peter staat achter ons met zijn tankwagen. Hij rijdt heen en weer tussen Duitsland en Nederland. Hij vertelt wat over zichzelf en geeft ons water, sinaasappels en marsen. Intussen grijp ik de kans zijn wagen in detail te fotograferen. Ik moet er aan denken dat Chengji’s eerste woord, na papa, mama, opa, oma, “vrachtwagen”was. En terecht!
Hij is vuil hoor, waarschuwt Peter. Ja, dat kan ook niet anders als je zoveel op de weg zit… maar in mijn ogen valt het nog wel mee….

Peter stands behind us with his tanktruck. He uses to drive between Germany and Holland. He tells a bit about himself and gives us water, oranges and marsbars. In the mean time I grab my chance to photograph his truck in detail. I remembered that Chengji’s first word “truck”was – after papa, mama, opa, oma. I understand! It’s dirty, Peter says. What do you want when you drive that much… and in my eyes it isn’t that bad.

We praten over het verschil in rijden in Duitsland en Nederland. Nederland is zoveel rustiger door de maximumsnelheid, zegt Peter, het rijdt veel regelmatiger. Dat is iets dat ik ook al heb gemerkt! Waarom zouden we perse harder willen?
We praten over du en sie zeggen, over veranderingen in mentaliteit.

Zomaar een ontmoeting op de Autobahn.

We talk about the difference in driving in Holland and in Germany. Holland is so much more quiet, tells Peter, because of the maximum speed. One can drive more steady. It’s something I noticed already!
We talk about saying “du”and ”sie” in German, about changes in mentality.

Just a meeting on the “Autobahn”.

Eerder dan we denken – en het is toch echt minstens twee uur later – de tijd is hard gegaan – mogen we weer rijden.
Er is niets meer te zien van het ongeluk.
Maar toch – extra voorzichtig rijden we de laatste anderhalf uur naar huis.

Earlier than we think – and it is really at least two hours later – time did go fast – we are allowed to drive again.
We don’t see anything of the accident.
Yet – More carefully we drive home, the last one and a half hours.