ziekenhuis…hospital again……

early view from behind the window

Weer een longontsteking…
Again a pneumonia….

Early view on the neighbors – the RGC

Ik ben nu een week ( sinds 28-10) in het ziekenhuis ( Gelre Apeldoorn) en ben voorlopig nog niet klaar…..
fotograferen kan ik niet laten… nu met de Coolpix P7000

so cute…

Zomaar een impressie

lines,lines,lines

I’m a week in hospital now ( from october 28th) en have to stay some more time…
And of course I take pictures… with the Coolpix P7000

Just an impression….

self-portrait…weird!

I love lines and colors, even in hospital

I like the color!

Shall I call the nurse… or…. 

my daily life

This is what I really want to know: what are they building on top of the RGC?
Dit wil ik echt weten: wat wordt er gebouwd op het dak van het RGC?

en weer naar bed….

Advertenties

Deventer ziekenhuis (3) Deventer Hospital (3)

hal

Na mijn intermezzo als patiënt in het ziekenhuis in Apeldoorn ben ik weer terug als fotograaf in het Deventer Ziekenhuis.  Eerlijk gezegd: de foto’s in Deventer waren al genomen voordat ik ziek werd.  Een vergelijking tussen Apeldoorn en Deventer zal ik  maar niet maken. Daarvoor was de situatie te verschillend:)

After my intermezzo as a patient in the Apeldoorn hospital  I’m back as photographer in the Deventer Hospital. In fact: the photos in Deventer were already taken before I fell sick.  I won’t make a comparison between the two hospitals. The situation was too different:)

In dit blog ga ik dieper en hoger het ziekenhuis in.
Eerst het dak op!  Wanneer het mooi weer is een prachtige plaats  voor medewerkers om te lunchen.  Maar ook patiënten maken er gebruik van. Je kunt zelfs met bed en al het dak op gereden worden om te genieten van de buitenlucht en het  uitzicht.

dakterras

In this blog I enter the hospital deeper and higher.
First: to the roof. When the weather is nice it’s a good place for  a lunchbreak. Patients use this place as well. Even in your bed you can be brought to the roof to enjoy the fresh air and the view.

Een belangrijke plaats in een ziekenhuis is het laboratorium.  Een patient ziet vaak alleen de bloedafname-afdeling beneden. De immense werkplaats waar bloed en andere lichaamsstoffen geanalyseerd worden onttrekt zich aan het oog. En toch is dat de plek die een grote rol speelt in de diagnose. Met heel moderne apparatuur wordt daar ontdekt wat er met iemand aan de hand is, of wordt een vermoedelijke diagnose bevestigd.

An important  place in a hospital is the laboratory. A patient often only sees the unit where they take blood samples. The huge workplace where blood and other body substances get analysed  is hidden from view. Yet it is a place that plays a big role in the diagnosis. With the help of very modern equipment one might discover what’s wrong  or  a possible diagnosis can be confirmed.

plafond van het lab / ceiling of the laboratory

Een verpleegafdeling is de meeste mensen meer vertrouwd.

De kleuren zijn warm.  Opvallend is het scherm en toetsenbord dat bij elk bed hangt. Je kunt daar internetten, emailen, radio luisteren, tv kijken én je keuze maken voor het eten.

To most people a  nursing unit is more familiar.
The colors are warm.
Striking  is the screen and keybord next to each bed.  There you can use the internet, emailing, listening to the radio, watching tv and making your choice for dinner.

uitzicht op Schalkhaar vanuit een van de verpleegafdelingen
view on Schalkhaar from one of the nursing units

Een van de revalidatie-ruimtes:
One of the rehabilitation rooms:

revalidatieruimte/ rehabiltation room

Zegt het uiterlijk van een ziekenhuis iets over de kwaliteit van de zorg? Dat is een vraag die ik me stelde in het eerste blog over het Deventer Ziekenhuis.
In mijn gang door het ziekenhuis  raakte ik  onder de indruk van alles waar echt over was nagedacht.  De kleuren, de kunst, de openheid en gastvrijheid.  Al fotograferend kom je makkelijk in gesprek met mensen: patiënten en bezoekers.  Het woord dat daar steeds genoemd werd was “aandacht”.  Gezien worden als mens. Een kopje koffie krijgen op de poli als je moet wachten is dan al heel belangrijk.

En de medische kant? Voor zover je die kunt scheiden van de menselijke kant….

Daarvoor verwijs ik graag naar de Zorgkaart Nederland en de site van het ziekenhuis zelf.

En natuurlijk, overal is wel eens iets…..
En het ziekenhuis heeft heel veel geluk gehad dat ze zo de ruimte hadden om in de breedte te bouwen op de Rielerenk.

In de week dat ik dit schrijf wordt bekend dat de ziekenhuizen van Deventer, Zutphen en Apeldoorn  gaan onderzoeken op welke manier ze meer kunnen gaan samenwerken. Ik ben benieuwd hoe dit gestalte zal krijgen!

in de hal

Is there a relation between the way a hospital is designed and built and the quality of care?
A question I asked myself in my first blog post about the Deventer Hospital.
Going through the hospital I was  impressed by all that has given considerable thought. The colors, the art, the openness, the hospitality.  When photographing it’s easy to get in touch with people: patients and visitors. The word they often mentioned was “attention“. Being  seen as a human being.  Getting a cup of coffee when you have to wait in the outpatients  unit, seems a little thing, but happens to be important.

And the medical side? As far as you can separate that of the human side…..
For that I refer to the “Zorgkaart Nederland” and the website of the hospital.

Sorry, it’s only in Dutch ( but you can use Google translate).

And of course, nothing is perfect….
And the hospital was lucky they had so much room to build on the Rielerenk.

In the week I write this I read in the newspaper  that the hospitals of Deventer, Zutphen and Apeldoorn  are going to investigate in which way they can work  together.  I wonder what that is going to mean  in our region!

in safe (reliable) hands

Dit is mijn laatste blog over het Deventer Ziekenhuis. Ik heb genoten van de gastvrijheid! Meer foto’s van het ziekenhuis op Flickr

De lente komt eraan… Volgende week hoop ik daar iets van te laten zien!

This is my last blog about the Deventer Hospital.  I enjoyed  the hospitality!
More photos of the hospital on Flickr

Spring is coming…… I hope to show you some early spring photos next week!

Deventer Ziekenhuis ( 2) Deventer Hospital (2)

Het is in de jaren 60. Mijn moeder ligt in het ziekenhuis en ik ga op bezoek.  Donkere gangen, een geur van lysol. Vooral die geur is me nog lang bij gebleven.  Onaangenaam, angstwekkend.  Een ziekenhuis moet wel een heel nare plaats zijn.
In de loop der jaren verdween die lysol-lucht uit ziekenhuizen.  De donkere gangen werden lichter. Oude gebouwen werden aangepast aan de eisen van de tijd. Maar  vaak bleven het strikt functionele gebouwen, zonder veel kraak of smaak.

It’s in the sixties. My mother is hospitalized and I go visiting her. Dark corridors, a smell of lysol. Especially that smell sticked in my memory. Unpleasant, scary. A hospital had to be an awful place.
Through the years  the lysol-smell disappeared out of hospitals. Dark corridors got lighter. Old buildings  were adapted to modern times. But often they stayed strictly functional, a bit tasteless.

Ziekenhuizen die in de laatste jaren gebouwd zijn, zijn anders.
Is het een gevolg van een ander denken in de gezondheidszorg?
Meer patient-gericht?
Meer holistisch: er is meer belangrijk dan het puur medisch technische? Terwijl ook juist die medisch-technische aspecten zich enorm ontwikkeld hebben.
Speelt marktwerking ook hierin een rol? Je moet immers concurreren met ziekenhuizen inde buurt.

Hospitals that have been  built more recently are different.
Is it the consequence of another way of thinking in health care?
More patient-centered?
More holistic: there’s more than the purely medical-technical things? And in the mean time the medical-technical aspect  is improving in an enormous way.
Do market forces play a role? You have to compete with other hospitals and clinics.

hal Deventer Ziekenhuis

Een van de mooiste ziekenhuizen in mijn regio vind ik het Deventer Ziekenhuis.  Al eerder liet ik foto’s zien van de buitenkant. http://wp.me/p1LLhQ-6z  Nu volgen foto’s van de binnenkant.
Wanneer je het ziekenhuis binnenkomt ademt het ruimte en rust.  Daglicht valt naar binnen en mengt zich met het licht en de kleuren binnen.

One of the most beautiful hospitals in my region is the Deventer Hospital.  I showed you some photos taken on the outside.http://wp.me/p1LLhQ-6z Now I have photo’s from the inside.
When you enter the hospital there’s an atmosphere of  room and rest. Daylight is coming in and mixes with the lights and the colors inside.

Kleuren verschillen per afdeling.  Waar je maar even hoeft te verblijven , bij voorbeeld op de SEH, zijn de kleuren koel. Naarmate je op afdelingen komt waar je als patient langer en vaker moet zijn, worden de kleuren warmer.

Different units have different colors. A unit where you just stay for a while, like  the ER, has a cool color.  When you have to go to a unit where you have to come more often and stay longer, the colors are warmer.

Wachtruimten verschillen in materiaal.  En elke wachtruimte heeft een eigen kunstwerk.

Waiting rooms differ in materials. And every waiting room has its own art object.

De inrichting doet vriendelijk aan. Je bent welkom. Jij, als patient bent belangrijk.
En ook medewerkers vinden het een mooi  ziekenhuis om te werken.
Dat moet de kwaliteit van de zorg wel ten goede komen.

waiting room internal diseases - children's home...

The interior is friendly. You’re welcome. You, patient, are important.
And people who work there also like the beautiful place.
I think it’s really helpful in increasing the quality of care.

op de kinderafdeling - at the children's unit

En toch: een ziekenhuis blijft een plek  waar pijn, lijden en dood aan de orde van de dag zijn.
Helpt  een omgeving om hier mee om te gaan?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties hierop!! ( zie comment/ geef een reactie)

Stiltecentrum - Meditation Center - donated by the medical staff

But: a hospital continues to be a place where pain, suffering and death  are daily matters.
Does an environment help  coping ?

I wonder what your thoughts are! ( see comment/geef een reactie)

Meer foto’s van het ziekenhuis op Flickr:
More photos of the hospital on Flickr:
 http://flic.kr/s/aHsjxS6Pe2

website Deventer Ziekenhuis: www.dz.nl

architecten van het ziekenhuis: de Jong Gortemaker Algra: www.djga.nl

Met dank aan Rob van Putten van het Communicatiebureau!
A thank you to Rob van  Putten of the Communication Department!

Humanisering van de zorg… van zorgverlener naar zorgontvanger.. Humanization of Health Care: from caregiver to care recipient

for English: please, scroll down

Twee jaar geleden was ik met een groepje collega geestelijk verzorgers vanuit onze beroepsvereniging bezig met het organiseren van een ( internationale) conferentie over “Humanisering van de zorg”. Een thema dat wereldwijd leeft in de gezondheidszorg.

“Binnen de humanisering van de gezondheidszorg concentreren we ons op de zorgbetrekking, welke het hart is van zorgen en helen (caring and curing).
Humanisering is een belangrijke waarde en intentie; zij is niet slechts een middel maar ook een doel in zichzelf.
Zorg betreft wederzijdse en kwetsbare betrekkingen tussen mensen, te weten zorgverleners en zorgontvangers. Deze betrekkingen zijn wederkerig, èn tegelijkertijd asymmetrisch.
Humanisering van gezondheidszorg is de aanhoudende inspanning het fysieke, psychologische, sociale en spirituele welzijn binnen de zorgbetrekkingen te versterken.” (eerste statement van de conferentie)
Het gaat daarbij steeds om menselijke waardigheid. 

Grote woorden, die vragen om verdere doordenking. Maar ook om concretisering.

RGC GGNet - terrein Gelre Ziekenhuis Apeldoorn

In zekere zin waren ze al concreet in mijn dagelijkse werk als geestelijk verzorger in de psychiatrie. Aandacht voor de hele mens… je bent zoveel meer dan een ziektebeeld.  Aandacht voor eigenheid: wat heb juist jij nu nodig… Aandacht voor mijzelf : hoe kan ik mijn eigen kracht en kwetsbaarheid zo inbrengen dat het heilzaam is voor de ander en voor mezelf…
Wederkerigheid. Maar ook asymmetrie, ongelijkheid. Hoe betrokken ik ook was op het moment zelf – elke dag trok ik de deur van mijn werkkamer achter me dicht en ging weer naar huis. Hoe vaak heb ik dat wel niet gehoord: jij gaat straks naar huis. Ik moet hier blijven. En ik kon dat alleen maar be-amen.

De conferentie, die in maart 2010 in Rome werd gehouden, heb ik wel voorbereid, maar niet bijgewoond. Ik was ziek geworden. Veranderd van zorgverlener in zorgontvanger.

reflectie van mijzelf in een ziekenhuisraam... reflection of myself in a hospital window...

Sinds twee jaar mag ik de gezondheidszorg van de andere kant bekijken. Moet ik dat. Zorgontvanger. Patiënt. Tegelijkertijd – ik ben wie ik ben- reflecteer ik ook op wat ik meemaak. Hoe humaan heb ik de gezondheidszorg de afgelopen jaren ervaren? En waar zit ‘m dat dan in? Wat heeft nu echt bijgedragen aan  mijn welzijn?

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

Een gevarieerde greep:

Een paar jaar geleden moest je bij een bezoek aan een specialist soms wel meer dan een uur in de wachtkamer doorbrengen. Ik heb nu de ervaring dat ik nauwelijks hoef te wachten en dat afspraken met verschillende afdelingen zoveel mogelijk op elkaar aansluiten.  Dat is nieuw, bewust beleid. En de betekenis gaat verder dan het praktische: ook mijn tijd is kostbaar, niet alleen die van de dokter. Er wordt rekening met me gehouden.

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

Iemand die echt  even tijd heeft en echt betrokken is, echt luistert. Authentiek is. Waarbij je voelt  dat je meer bent dan dat stukje van jezelf dat behandeld moet worden.  Een verademing .
Ik heb er verschillende ontmoet. Co-assistenten die nog niet “geleerd” hebben om als arts boven patiënten te gaan staan, of dat misschien ook niet willen leren. Een verpleegkundige die er gewoon is. Niet meer, niet minder.

Ruimte voor  plezier, humor. Samen, als “zorgverlener en zorgontvanger”, kunnen lachen, om wat dan ook. Daarin verdwijnt ook de ongelijkheid.  Toen ik in Amerika in het ziekenhuis lag – toch niet je grootste wens tijdens een vakantie- heb ik heel veel plezier gehad, gewoon soms ontzettend kunnen lachen. Samen. Dan voel je weer even helemaal dat je leeft.

Morristown nurses... people who make a difference ( photo by Samsung mobile phone)

Een holistische praktijk. In Amerika was ik opgenomen in een high-tech ziekenhuis. Veel aandacht voor de medisch-technische kant. En dat moet ook. Maar ook kwam er elke dag iemand langs van “integrative medicine”. Zij had een breed aanbod waaruit je kon kiezen. Massage, Reiki, allerlei “alternatieve” behandelingen. En het eigen televisiekanaal van het ziekenhuis bood meditatieve muziek. Een mens is meer dan… en daar was vanuit het beleid van het ziekenhuis  aandacht – en dus ook geld – voor.

Morristown Memorial Hospital, NJ, USA

Het is niet echt leuk om van zorgverlener opeens  zorgontvanger te worden. Maar het is wel goed. Juist om het belang van humanisering ook van die kant te ervaren.
Om te ontdekken dat – tegen de druk van de bezuinigingen in – er toch ook heel goede dingen gebeuren in de gezondheidszorg en mensen daarin echt het verschil maken.
Om er straks – wie weet – zelf een betere zorgverlener van te worden 🙂

Over de foto’s:
De meeste zijn genomen vanwege de ziekenhuisarchitectuur. Ook niet onbelangrijk als het gaat om humanisering: een mooie omgeving helpt ook om beter te worden.

Het gaat om mensen. Daarom staan er nu juist geen mensen op de foto’s. Omdat het ook gaat om hun privacy. Met een uitzondering voor mijn nurses uit Morristown Memorial Hospital. Zo krijgt zorg toch ook een gezicht…

Reageren?
Dan even verder naar beneden scrollen, onder de Engelse tekst.

Verder lezen?
over de conferentie
over humanisering, menslievende zorg en zorgethiek
Lief ziekenhuis: een campagne van het St.Elizabethziekenhuis in Tilburg

Two years ago I was a member of a group of spiritual care givers who were prepairing an international conference about Humanization of Health Care. A worldwide important issue.

In humanization of health care we are  focusing on the relation of care, which is at the heart of caring and  curing. Humanization is an important value and intention; it is not only  a means but also an end in itself. Care is about mutual  and vulnerable  relationships between people, i.e. caregivers and care recipients.  These relationships are reciprocal and asymmetrical at the same time.  Humanization of health care is the ongoing effort to enhance the  physical, psychological, social and spiritual well-being within the  caring relationships.
It always concerns human dignity.

Big words, needing a further reflection. But also needing to be made more specific.

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

In a sense they were already specific in my work as a pastoral counselor in mental  health care. Concern to look at someone in his fullness.. you’re so much more than your diagnosis. Concern for someone’s individuality: what do you need? And concern for myself as a caregiver: how can I use my own strength and vulnerability  in a way that it will be healthy for the other and for myself. Reciprocity. Asymmetry as well. However involved I used to be, there was always a moment I closed the door of my office and went home. How many times patients told me: you can go home. I have to stay here.  Very true.

The conference took place in March 2010 in Rome. I had been a member of the group preparing it. I didn’t attend the conference. I had fallen ill. Transformed from caregiver into care recipient.

In the last two years I was able to look at health care from the other side. I had to. Care recipient. Patient. In the mean time – I am who I am- I reflect on what’s happening to me. How humane has health care been for me? What are the things contributing to it? What has been really important for my well-being?

Gelre ziekenhuis Apeldoorn

Just some instances:

A few years ago it was “normal” to have to wait more than an hour in a waiting room in the hospital when you had a dr’s appointment. Now I hardly have to wait and appointments on different units in the hospital are made in a connecting way. A new and conscious policy. And the meaning is more than practical. Not only the doctor’s time is important, mine is too. I’m taken into account.

Someone who has really time for you, who is really concerned, who is really listening. Who is authentic. Someone who makes you feel more than just the piece of you that needs treatment. A relief.
I met several of them. Medical students who didn’t “have learned” yet  that they are in a higher position and can look down on the patient – or maybe they didn’t want to learn that…
A nurse who is just there. Not more, not less.

Gelre ziekenhuis Zutphen

Room for pleasure, for humor. As a caregiver and a care recipient laughing together, at no matter what. That’s when asymmetry disappears. It wasn’t my idea of a great vacation to be hospitalized in  the USA last summer. But being there I had a lot of fun, was laughing a lot, together with the nurses. It made me feel alive again.

A holistic approach. In the US I’ve been in a high tech hospital. A lot of emphasis on the  medical- technical things. Very important. But apart from that, every day someone from “integrative medicine” came by. She offered massage, Reiki, a wide range of “alternative” approaches. And one of the hospital’s tv channels was about relaxation and meditation, with appropriate music. A human being is more than… and the hospital was aware of it and did spend money on it.

It’s no great fun to transform from a caregiver into a care recipient. But it has been good. To experience the importance of humanization also from that side. To discover that – despite the economy measures – the’re still good things in health care and people making the difference. To become – maybe – a better caregiver..:)

About the photos:
Most are taken because of the architectual value of  hospitals. An important value when it comes to humanization. A nice environment makes people happier, healthier.

Health care is all about people. And that´s the reason why there aren´t hardly people in the photos. Cause it´s also about their privacy. A little exception for my nurses from Morristown Hospital. Here they are giving Health Care a face.

more reading:

about Plane Tree: a humane approach in Health Care, started in the USA

Integrative medicine as practiced in Morristown Memorial Hospital