Bomenwandeling landgoed Brinkgreven/ Trees on Brinkgreven Estate Deventer

_DSC1668web

In Deventer ligt Brinkgreven, een oud landgoed dat in 1874 door de Stichting Elisabeth Gasthuis werd gekocht om er een “buitengesticht”te vestigen.
De psychiatrische patiënten van het Gasthuis in de binnenstad konden zo naar een gezondere omgeving verhuizen.

een van de oudste bomen/ one of the oldest trees/ een eik/ an oak

een van de oudste bomen/ one of the oldest trees/ een eik/ an oak

Brinkgreven, an old estate, is situated in Deventer. In 1874 it is bought by the Elisabeth Foundation to make it an outward hospital for mental patients. So the patients who lived in the center of the city could move to a more healthy environment.

_DSC1652web

De tuinarchitect Leonard Springer werd gevraagd een ontwerp te maken voor de tuin. In 1892 deed hij dat en hij stelde veel bijzondere bomen voor. Zo ontstond een parkachtig landschap met 2000 bomen en 70 verschillende soorten.

vleugelnootboom/ Caucasian Wingnut

vleugelnootboom/ Caucasian Wingnut

The garden architect Leonard Springer was asked to make a design for the garden. He finished it in 1892 and proposed a lot of special trees. He shaped a parky scenery with 2000 trees and 70 different species.

Tulpenboom/ Tuliptree

Tulpenboom/ Tuliptree

De IVN-Deventer heeft twee routes ontworpen over het landgoed. Brinkgreven was vroeger verdeeld in een mannen- en een vrouwengedeelte. De foto’s in dit blog zijn genomen op de route door het mannengedeelte. Later volgen foto’s van de route
door het vrouwengedeelte.
IVN-Deventer:www.ivn.nl/afdeling/deventer 

Koreaanse Blauwspar/ Korean Fir

Koreaanse Blauwspar/ Korean Fir

The IVN-Deventer (Institute for Environmental Education) made two routes which lead on the estate. In the past Brinkgreven
was divided in a men part and a women part. Thephotos in this blog are taken on the route through the men part. Later I
will show you photos of the other part.
www.ivn.nl/afdeling/deventer (sorry, only in dutch)

_DSC1654web

In november 2011 maakte ik een blog over een van de oudste bomen op Brinkgreven: een boom die kijkt en luistert 

_DSC1650web

In november 2011 I made a blog post about one of the oldest trees on Brinkgreven: a tree that watches and listens

_DSC1658web

Brinkgreven maakt nu deel uit van Dimence: www.dimence.nl

Brinkgreven is nowadays a part of Dimence: www.dimence.nl (sorry, only in dutch)

Hoog water in de zomer/ High water in summer

DSCN1487awebRegen, regen in Duitsland..en dat komt allemaal hier naar toe

DSCN1489aweb

Rain, rain in Germany…and all that water comes to the Netherlands…

DSCN1494aDe IJssel bij Deventer bereikte deze week een hoogte van meer dan 5 meter NAP. Toen ik deze foto’s nam, op woensdag 12 juni, was dat 5,16 m NAP.

DSCN1502awebThis week the river IJssel near Deventer reached a level of more than 5 meters. On wednesday, when I took this pictures the level was 5,16 meters above sealevel.

Spoorbrug Deventer Railway Bridge Deventer

Spoorbrug Deventer
Railway Bridge Deventer

De foto’s zijn genomen vanaf de Spoorbrug van Deventer. Op zich al een fotoserie waard.
I took the pictures from the railwaybridge of Deventer. The bridge deserves a photoseries itself!

Spoorbrug Deventer Railway Bridge Deventer

Spoorbrug Deventer
Railway Bridge Deventer

Psychiatrie en poezie Mental Health and poetry Rielerenk Deventer

Psychiatrisch Centrum de Rielerenk, onderdeel van Dimence, ligt naast het Deventer Ziekenhuis.
Het is ontworpen door dezelfde architecten, deJongGortemaker Algra. Zie mijn post van 2 weken geleden: http://wp.me/p1LLhQ-6z
Toch ademt het een andere sfeer. Het is kleinschaliger en heeft repeterende strakke lijnen.
Voor mij wordt de sfeer  vooral bepaald door gedichten en uitspraken van cliënten die een prominente plek in het gebouw innemen.

Deze teksten laat ik daarom graag voor zich zelf spreken!

Mental Health Center de Rielerenk, part of Dimence, is situated aside of the Deventer Hospital.
It is developed by the same architects, deJongGortemakerAlgra. See my post: http://wp.me/p1LLhQ-6z

At the same time the atmosphere is different. It is smaller and has straight repeating lines.
For me the atmosphere is set by  poems and quotes of patients. They  are key elements in the building.
That’s why I want to let speak the words for themselves!
It’s not easy to translate poetry into a foreign language. The beauty of a language gets lost. I hope the meaning  of the words still exists…

restaurant Rielerenk

Mijn moeder is een maandagmoeder
soms werkt haar machine niet
Ik kan het zien als de dag begint,
met wat bestaat, maar je niet ziet.

Haar ogen kijken stil naar binnen
de was zal drogen in de wind.
Een tijd die even duren kan
omdat een regenbui begint.

Zo kan ze dan weer prachtig zingen
in een taal, die ze niet verstaat.
Dan wiegt ze even met haar heupen
voor ze verder met het strijken gaat.

Mijn moeder is een maandagmoeder
ze wisselt net als elk seizoen
soms vallen de blaadjes van de bomen
ook is het blad vaak fris en groen.

Cora Duin.

( gedicht op het pad naar de ingang)

in het restaurant

My mother is a Monday-mother
sometimes her machine doesn’t work.
I can see it when the day starts
with what exists, but  you do not see.

Her eyes are looking evenly  inwards
the laundry will dry in the wind.
A time that could last a while
because it begins to rain.

At times she can sing wonderfully
in a language she doesn’t  understand.
Then she is swaying her hips
before she continues the ironing.

My mother is a Monday-mother
she changes around just like every season
sometimes the leaves fall off the trees
sometimes the leaf is fresh and green.

(poem on the path to the entrance)

Vraag
Wat zou toch
de juiste
volgorde
zijn
van alle
woorden
die ik ken

Pieter Manneke

Question
What would be
the right
sequence
of all
the words
I know

Sometimes I suffer
a bit from
megolamania
and I sin
More than once
All the other
hours of the day
as kindly as possible

Without a goal you can’t get lost.

Nog  meer foto’s van de Rielerenk:
More photos of the Rielerenk:
http://flic.kr/s/aHsjybi2AF

Met dank aan Jucetta Klasema, teamleider van de afdeling PMU, die bemiddelde zodat ik  binnen mocht fotograferen.
Thanks to Jucetta Klasema, teammanager of PMU, who made it possible that I could photograph inside.

Hoog Water High Water

Deventer vanaf de brug

Regen, regen, regen…..
Deze week bereikte het water in de Nederlandse rivieren haar hoogste stand
Voorlopig…..
want de enorme hoeveelheden sneeuw die in de Alpen zijn gevallen zullen smelten en nog meer water naar Nederland voeren.

Rain, rain, rain….
This week the water in the Dutch rivers reached its highest level
For the time being…
for the enormous amount of snow that has fallen in the Alpes will melt and bring more water to the Netherlands.

Toen ik deze foto’s nam was het peil van de IJssel bij Deventer  5.89 m boven NAP. De hoogste stand die week.

When I took these pictures the level of the River IJssel was 5.89m/ 19.3 ft  above NAP. NAP is sealevel. More than half of the Netherlands is situated beneath sealevel! It is protected by dykes and dunes against the water.

🙂

Een boom die kijkt en luistert… A tree that watches and listens

De oude eik op een mistige morgen/ the old oak on a misty morning

Op het terrein van het oude psychiatrisch ziekenhuis Brinkgreven in Deventer staat een boom. Een oude eik. Waarschijnlijk is ’t ie wel ouder dan het ziekenhuis zelf, dat aan het eind van de 19e eeuw gebouwd is.  Een boom die meer dan 100 jaar oud is…
De eik is hol. Maar hij leeft nog!

On the grounds of the old Mental Health Institute Brinkgreven in Deventer  stands a tree. An old oak.  Probably it’s older than the hospital itself. The hospital is built at the end of the 19th century. So the oak might be more than 100 years of age…
The oak is hollow, but still alive!

Wat heeft de boom allemaal gezien in al die jaren?
Brinkgreven is, zoals elk ander psychiatrisch ziekenhuis,  veranderd van een bewaarplaats voor mensen met psychische problemen, in een instituut waar mensen behandeld worden.  De hele geschiedenis van de psychiatrie is aan hem voorbijgetrokken.  In het begin waren er geen medicijnen. De nadruk lag op dagbesteding en patiënten werkten mee in de bakkerij, wasserij en alle andere voorzieningen die er in een “dorp”als Brinkgreven nodig waren.  Therapievormen waren bedverpleging en hydrotherapie, waarbij mensen lang in een bad lagen om rustig te worden. Onrustige patiënten werden met dwangmiddelen  ( bv dwangbuis) behandeld. Pas in de jaren 50 kwamen er medicijnen in de psychiatrie. De behandeling werd menselijker.

What did the tree see in all those years?
Brinkgreven has changed, like every mental hospital, from a place to keep people in custody  into a place to cure people with mental problems.  The tree saw the whole history of psychiatry  passing. In the beginning there weren’t meds. The emphasis was on passing the day and patients used to work in the bakery, the laundry and all the other things needed in a “village” like Brinkgreven. Kinds of therapy were bed maitenance and hydrotherapy ( people were kept in a bath to become quiet). Restless patients were treated with coercion like straightjackets. Only in the 50th of the past century  patients could be treated with medicine. The treatment became more humane.

de holte... the hollow

Wat heeft de boom allemaal gehoord in die jaren?
Het geschreeuw van onrustige patiënten, het verdriet om een leven dat zo moeizaam verliep.
Eenzaamheid en onmacht. Levensverhalen. Moed en hoop.
De eik heeft het allemaal opgeslagen in zijn stam.
Diep in zijn binnenste.
Iemand zei: ik wou wel eens in de boom wegkruipen. Veilig in de holte. Beschermd door de stam.

What did the tree hear in all those years?
Crying of restless patients, sadness about a life being so painful.
Loneliness and frustration. Stories of life. Courage and hope.
The oak saved this all in its trunk. Deep inside.
Someone said: sometimes I wanted to hide away in the tree. Safe in its hollow. Protected by the trunk.

De eik leeft nog steeds. Elk jaar laat hij zijn bladeren vallen en in het voorjaar komen er weer nieuwe.  De geschiedenis gaat door…
The oak is still alive. Every year its leaves  fall down  and in spring there will be new ones. History goes on….

de oude eik op een zonnige dag the old oak on a sunny day

Mist… fog….

Dagenlang hing er een dikke mist over Nederland. Problemen met het vliegverkeer, files, treinen en bussen die niet op tijd reden….

For several days there was a thick fog covering the Netherlands. Planes were cancelled, trains and busses were delayed, and the high ways were full of cars driving very slowly or standing still….

Het beste is  dan maar op je eigen vierkante meter te blijven.
En…. zie je dan juist geen andere dingen dan op een zonnige dag?

Staying on your own square yard seems to be the best.
And.. maybe then yoú see things you didn’t see before, when the sun was shining.

Kleuren vervagen, maar vormen  komen des te meer naar voren.

Colors disappear, but shapes are stronger…

Je gaat op weg en ziet niet meer waar je uitkomt….
Is dat altijd zo erg?  Er is onderweg veel te beleven…

You get going, but don’t know what’s ahead…
Does that matter? On the go there’s a lot to experience!

Rielerenk: platteland in de stad/ a bit of countryside in the city

knotwilgenpaadje/ along the willow trees

Wie aan Deventer denkt ziet meestal de oude middeleeuwse Hanzestad voor zich, met zijn vele oude panden en straatjes. Er is ook een ander Deventer: een stukje platteland in de stad: de Rielerenk. Landbouwgrond, een paar boerderijen, kronkelige weggetjes, knotwilgen, zwermen kraaien. Je waant je terug in de tijd.

When a Dutchman hears the name Deventer he is reminded of the medieval “Hanze” town ( the 5th oldest city in rank in the Netherlands) with its many beautiful houses, buildings and little streets.
Buth there’s another Deventer: a bit of countryside within the town.  The Rielerenk: agricultural fields, a few little farms, winding roads with willow trees, big black crows.

old tree next to a farm

Op een infobord kun je lezen:

In de middeleeuwen was de Rielerenk een woest en leeg gebied met de naam “Relo”. Zandverstuivingen, heidevelden en zompige vennetjes wisselden elkaar af. De middeleeuwse stad Deventer had grote behoefte aan landbouwproducten. De stad zorgde dat boeren zich hier vestigden en de grond vruchtbaar maakten. Vanuit de stad kwam op kiepkarren verse  stadsmest. Dit werd vermengd met plaggen en stalmest. De “enk”, de zwarte vruchtbare landbouwgrond, begon te groeien. In het gebied werden na 1300 veel sloten aangelegd… Er werden boerderijen gesticht, gemengde bedrijven met akkerbouw en veeteelt. De boeren pachtten de grond van de stad en droegen een deel van de oogst weer af aan Deventer. Vanaf 1878 veranderde de functie van een deel van de enk. Brinkgreven werd gebouwd, het dorp Schalkhaar ontstond en in 2008 werd het nieuwe Deventer Ziekenhuis op de Rielerenk voltooid.

houtwal met knotwilgen

On a billboard one can read ( free translation…)

In the Middle Ages  the Rielerenk was a savage and empty area named “Relo”. Blowing sand, heather fields, little pools. The medieval city of Deventer needed agricultural products. The city saw to the settling of farmers and the ground was made fertile.
Dump carts with manure came from the city. On the enk the manure was mixed with turf and litter. The “enk”, the black fertile ground, began to grow.
After 1300 many ditches have been made and farms were built. The farms were mixed: cattles and arable farming. The farmers leased the fields and gave back a part of the harvest to the city. Since 1878 a part of the Enk changed: Brinkgreven, a Mental Health Institute was built, the village of Schalkhaar  has been developed and in 2008 the Deventer Hospital was built on the Rielerenk.

kraaien crows

Op mijn wandeling over de Rielerenk kwam ik iemand tegen die daar woonde. Hoe lang blijft dit nog zo, vroeg  hij zich af. We vechten ervoor. Maar de stad rukt op. de ziekenhuizen hebben de afgelopen jaren veel land in beslag genomen.

On a walk through the Rielerenk I met someone living there. How long? He said. We’ve been fighting for it. But the city is advancing. The hospitals have taken over a lot of space in the last years.

Deventer Ziekenhuis - de stad rukt op... Deventer Hospital: the city is advancing..

Eens was de Rielerenk nodig voor de stad omdat ze voedsel leverde…
Misschien is de Rielerenk nu nog wel meer nodig: ze geeft rust, ruimte, adem!

knowilgen willow trees

Once the Rielerenk was necessary for the city, providing food.
The Rielerenk might be even more necessary today: to give rest, space, breath!