Hoog water in de zomer/ High water in summer

DSCN1487awebRegen, regen in Duitsland..en dat komt allemaal hier naar toe

DSCN1489aweb

Rain, rain in Germany…and all that water comes to the Netherlands…

DSCN1494aDe IJssel bij Deventer bereikte deze week een hoogte van meer dan 5 meter NAP. Toen ik deze foto’s nam, op woensdag 12 juni, was dat 5,16 m NAP.

DSCN1502awebThis week the river IJssel near Deventer reached a level of more than 5 meters. On wednesday, when I took this pictures the level was 5,16 meters above sealevel.

Spoorbrug Deventer Railway Bridge Deventer

Spoorbrug Deventer
Railway Bridge Deventer

De foto’s zijn genomen vanaf de Spoorbrug van Deventer. Op zich al een fotoserie waard.
I took the pictures from the railwaybridge of Deventer. The bridge deserves a photoseries itself!

Spoorbrug Deventer Railway Bridge Deventer

Spoorbrug Deventer
Railway Bridge Deventer

Grafeneck: een plaats van herinnering/ a place of remembrance.

Slot Grafeneck gezien vanaf de plek van de gaskamer

Slot Grafeneck gezien vanaf de plek van de gaskamer

In 1940 werden in Grafeneck in Baden-Württemberg 10654 mensen omgebracht door de Nationaal-Socialisten in het kader van een “euthanasie”-plan.
Het ging om verstandelijk gehandicapten en psychiatrische patiënten: hun leven werd als zinloos en nutteloos gezien.

_DSC1442bewklein

In 1940 in Grafeneck (Baden-Württemberg) 10654 people were murdered by the Natonal Socialists following an “euthanasia”plan.
They were mentally handicapped or psychiatric patients. Their lives were seen as meaningless and useless.

_DSC1440bewklein

plaats van de gaskamer/ place of the gaschambre

Uit 48 instellingen in voornamelijk Zuid-Duitsland werden mensen overgebracht naar Grafeneck om daar in een gaskamer omgebracht te worden.

_DSC1443bewklein

Instellingen waar mensen vandaan kwamen. Institutions where people came from.

From 48 institutions mainly in Southern Germany people were brought to Grafeneck, to be taken to the gaschambres.

In slot Grafeneck werkten vanaf 1939 ongeveer 100 mensen aan de voorbereiding van de moorden.
Voor de buitenwereld was alles gesloten.
Niemand wist wat er plaats vond.

_DSC1438bewklein

Gesloten raam van Slot Grafeneck/ Closed window of Castle Grafeneck

From 1939 on about 100 people were preparing these murders in Grafeneck Castle.For the outside world it was out of bounds.
No one was aware of what was taking place.

_DSC1452bewklein

Het heeft lang geduurd voordat er aandacht werd besteed aan wat er in Grafeneck is gebeurd. Pas in 1990 werd een gedenkplaats gebouwd.

It took a long time before attention was paid to what had taken place In Grafeneck. As late as 1990 a memorialsite was erected.

_DSC1448bewklein
“Zerissen Zivilisation”: verscheurde beschaving, broken civilisation.

_DSC1450bewklein

Een groep jongeren maakte 10654 gedachteniskruisen.
Youngsters made 10654 memorial crosses.

_DSC1444bewklein

Alfabeth-tuin: in een tuin liggen 26 letters. Zij staan symbool voor naamloze slachtoffers.
An Alphabeth-garden: A-Z, 26 letters, symbles for nameless victims.

Voor uitvoerige beschrijving/ For extended information:

Website Gedenkplaats Grafeneck (Deutsch, English)

Een aarzelend begin van de lente…a hesitant beginning of spring

_DSC1273klein

Vandaag is de eerste dag die een beetje lijkt op lente. De zon schijnt volop. De wind die de afgelopen weken zorgde voor een snijdende kou is minder geworden.
’s Nachts vriest het nog wel maar de voorspellingen laten zien dat dat ook met een paar dagen over is.

_DSC1282klein

Today is the first day that looks like spring. The sun is shining abundant. The wind who caused a biting cold in the past few weeks has decreased. At night it is still freezing but the weatherforecast shows that it will be over in a few days.

_DSC1212klein

De natuur loopt achter. Maar is er dan helemaal niets te zien? Vandaan ben ik voor het eerst weer naar de Levenstuinen geweest. Het werd een boeiende ontdekkingtocht. Lentebloemen, een winterbloem ( Helleborus), uitlopende takken, takken in wintertooi….

_DSC1218klein

Nature is behind. But…. there is a lot to see…
Today I’ve been to the Gardens of Life for the first time this year. It was a captivating adventure: Springflowers, a Winterflower (Helleborus), twigs that are coming out, branches still in their winter “clothes”.

_DSC1296klein _DSC1283klein _DSC1271klein _DSC1266klein _DSC1265klein _DSC1225klein

Helleborus

Helleborus

Helleborus

Helleborus

_DSC1246klein _DSC1248klein _DSC1253klein _DSC1255klein _DSC1214klein

Lente…een belofte… Spring a promise

Gisteren, 1 maart, is de meteorologische lente begonnen….
Na een koude en lange winter..
En nog steeds..
Het is bijna niet te geloven dat de temperaturen volgende week zullen stijgen.
Maar toch…
ondanks de sneeuw bloeiden de krokussen vorige week
een belofte van een nieuw begin…

_DSC1074klein

Yesterday, on March 1th, the meteorological spring has begun..
After a cold and long winter
And still..
It’s hard to believe temperatures will increase next week..
But yet…
despite the snow the crocusses started to bloom last week
a promise of a new beginning!
_DSC1093klein_DSC1058klein_DSC1039klein

2012 herzien 2012 revisited

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2012 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

600 people reached the top of Mt. Everest in 2012. This blog got about 5.100 views in 2012. If every person who reached the top of Mt. Everest viewed this blog, it would have taken 9 years to get that many views.

Click here to see the complete report.

the road ahead…..

De camera is de afgelopen tijd niet uit de tas geweest.
Ik was te ziek om ook maar iets te doen
en ook in het ziekenhuis kwam het niet van fotograferen.

herstel gaat langzaam….

The camera hasn’t been out of it’s case in the last weeks. I was too ill to do anything. And even the hospital couldn’t inspire me….

recovery takes time

in de tussentijd een passende song…. the road ahead, van City to City….

in the meantime a song that suits me: the road ahead, by City to City

The road ahead is empty
It’s paved, with miles of the unknown
Whatever seems to be your destination
Take life the way it comes, take life the way it is

Horizon in the distance
So close, and yet so far away
You shouldn’t be surprised when on arrival
The dream has flown away
And fear is not here to stay

The road ahead never gives away a promise
The road ahead is a highway or a dead-end street
A dead-end street

Raindrops on your windscreen
They fall from heaven or from hell
You drive into the light or into darkness
Incertainty as your guide

The road ahead never gives away a promise
The road ahead is a highway or a dead-end street
The road ahead never answers any questions
And nothing is sure along the way, not even tomorrow
With miles of the unknown ahead of you

The road ahead is empty
It’s paved, with miles of the unknown
Whatever seems to be your destination
Take life the way it comes, take life the way it is

Onverwacht oponthoud….Unexpected delay

Daar staan we dan… nog anderhalf uur rijden naar huis… vlak voor Oberhausen.
Muurvast. Ik vang nog net op de radio iets over een ongeluk op en dat de weg uren afgesloten zal zijn. Wat er precies is gebeurd ontgaat me. Ik vraag het iemand anders. Die weet het ook niet. Even later komt hij het vertellen. Er is inderdaad een ernstig ongeluk gebeurd en de weg blijft minimaal twee uur dicht.

Suddenly we are standing still.
A one-and-a-half-hour-drive would bring us to Apeldoorn. But no way. Just before Oberhausen we can’t go on anymore.
I hear a glimpse on the radio about an accident and that the “Autobahn”will be closed for hours. I don’t hear what’s exactly happened. I ask someone else. He doesn’t know either. A few minutes later he comes and tells there’s been a severe accident and the road will be closed for two hours at least.

We maken ruimte voor hulpverleningsvoertuigen: de politie, de brandweer, een ambulance.
De chaotische competitie op de duitse Autobahn, met de “laagvliegers: links, de gewone auto’s in het midden en de vrachtwagens rechts, is verdwenen. Iedereen werkt samen en doet zijn best om zo veilig mogelijk ruimte te maken.
En omdat we hier toch uren moeten zijn… waarom zou je in de auto blijven?
Even wandelen, een praatje maken.
Er is niets aan te doen. Er wordt naar huis of naar de baas gebeld en iedereen maakt er het beste van.
Het is wonderlijk hoe de sfeer zo kan veranderen.

We make space for rescue-services: police, firebrigade, ambulance.
The chaotic rivalry on the German “Autobahn” with its “low-flying-planes” on the left, the normal cars in the middle and the trucks on the right, is gone. Everybody’s working together to make space as safe as possible.
And because we have to be there for hours – why should we stay in the car?
We walk, chat a bit.
It is like it is. People are phoning home or boss and everybody’s making the best of it. It’s curious how the atmosphere can change.

Peter staat achter ons met zijn tankwagen. Hij rijdt heen en weer tussen Duitsland en Nederland. Hij vertelt wat over zichzelf en geeft ons water, sinaasappels en marsen. Intussen grijp ik de kans zijn wagen in detail te fotograferen. Ik moet er aan denken dat Chengji’s eerste woord, na papa, mama, opa, oma, “vrachtwagen”was. En terecht!
Hij is vuil hoor, waarschuwt Peter. Ja, dat kan ook niet anders als je zoveel op de weg zit… maar in mijn ogen valt het nog wel mee….

Peter stands behind us with his tanktruck. He uses to drive between Germany and Holland. He tells a bit about himself and gives us water, oranges and marsbars. In the mean time I grab my chance to photograph his truck in detail. I remembered that Chengji’s first word “truck”was – after papa, mama, opa, oma. I understand! It’s dirty, Peter says. What do you want when you drive that much… and in my eyes it isn’t that bad.

We praten over het verschil in rijden in Duitsland en Nederland. Nederland is zoveel rustiger door de maximumsnelheid, zegt Peter, het rijdt veel regelmatiger. Dat is iets dat ik ook al heb gemerkt! Waarom zouden we perse harder willen?
We praten over du en sie zeggen, over veranderingen in mentaliteit.

Zomaar een ontmoeting op de Autobahn.

We talk about the difference in driving in Holland and in Germany. Holland is so much more quiet, tells Peter, because of the maximum speed. One can drive more steady. It’s something I noticed already!
We talk about saying “du”and ”sie” in German, about changes in mentality.

Just a meeting on the “Autobahn”.

Eerder dan we denken – en het is toch echt minstens twee uur later – de tijd is hard gegaan – mogen we weer rijden.
Er is niets meer te zien van het ongeluk.
Maar toch – extra voorzichtig rijden we de laatste anderhalf uur naar huis.

Earlier than we think – and it is really at least two hours later – time did go fast – we are allowed to drive again.
We don’t see anything of the accident.
Yet – More carefully we drive home, the last one and a half hours.

mijn blog bestaat een jaar… my blog’s anniversary

Mijn blog bestaat een jaar…. op 13 augustus 2011 ben ik eraan begonnen. Eigenlijk zonder goed te weten waar het toe zou leiden.

En paar lijnen hebben zich afgetekend: architectuur  en gezondheidszorg. En vaak nog in combinatie. De wisselingen van de seizoenen is ook zo’n thema…..

grasses

Ik had gedacht een blog te schrijven voor mensen die ik ken. Een kleine kring van geïnteresseerden. Die kring is er gelukkig nog steeds en heeft zich ook uitgebreid.

Daarnaast vinden veel mensen via “Postcrossing” mijn blog.

sculpture in Wolfheze

Wat ik niet had gedacht is dat er zoveel mensen via google of andere zoekmachines hier terechtkomen. Zo worden “oudere” verhalen – bij voorbeeld over het Deventer Ziekenhuis, Dimence en Brinkgreven steeds weer opnieuw gelezen.

Vandaag “zomaar wat foto’s” van het afgelopen jaar. Foto’s die niet echt in een serie pasten….

En, laat eens weten wat jij hier zou willen zien – dat kan via het contactformulier, of via een reactie onder een blog……

a scan!

My blog exists one year! On August 13th 2011 it started. Actually without knowing where to it was leading.

A few lines became clear: architecture – and health care – and the combination of those two….

The changing of the seasons….

chess at Brinkgreven….

I intended to write a blog for people I know. A little circle of people who are interested. And that circle is still there and has been growing…

But also many Postcrossers find their way to my blog..

And what I never realized is the amount of people coming through search engines… So are “older” stories about the Deventer Hospital, or about Brinkgreven and Rielerenk still read.

parking lot for bikes Apeldoorn

Today I show you some photos I took in the past year. Photos not really belonging to a series…..

And… I would apppreciate it when you let me know what you want to se and read here the coming year… You can use the contact-form or place a comment… Thanks!

playing with a photo….

Kikkers…kikkers…. een in memoriam; frogs…frogs… a remembrance

Een goede vriend is overleden: Werenfried ( Friedje, Thadje) van Venrooij.
We leerden elkaar kennen in 1978, op een orientatieweekend over Franciscaanse spiritualiteit.
En we hielden contact, al die jaren. 34 jaar  vriendschap.
Soms heel intensief, dan weer wat minder.
We wisten van elkaar wat er belangrijk was in ons leven in bepaalde periodes.
Deden dingen samen : een diaserie maken over spiritualiteit.
Bomen over de keuzes in je leven.
Een dag organiseren voor cliënten van GGNet en Reinier van Arkel ter voorbereiding op een reis naar Rome en Assisi.
Een dagje “klooster” mogelijk maken voor een oudere cliënte van GGNet die haar leven lang al een keer een klooster had willen bezoeken.
Een bezoek mogelijk maken van cliënten van de Voorde (GGNet) aan het Kapucijnenklooster in Den Bosch.

Vrijdag 20 juli hebben we afscheid van elkaar genomen.
Woensdag 25 juli 2012 is hij overleden en de 31e in Tilburg begraven.

Werenfried in 1978

A good friend has died: Werenfried (Friedje, Thadje) van Venrooij.
We met in 1978 on a weekend about franciscan spirituality.
We kept in touch all those years. 34 years of friendship.
Sometimes in an close way, sometimes less close.
But we knew about one another what was really important in our lives, in different periods.
We did things together: making a slide show about spirituality.
Having good long talks about choices in life.
Organizing a day for clients of GGnet and Reinier van Arkel in preparation to a trip to Rome and Assisi.
Making it possible for an older client of GGNet to spend a day in convent – her lifelong dream.
Facilitating a visit of clients of the Voorde (GGNet) to the Capuchin convent in Den Bosch.

Friday the 20th of July we said goodbye to each other,on wednesday 25th 2012 he died, and he is buried on the 31th in Tilburg.

zittend in de zon/ sitting in the sun

Kikkers….
speelden een belangrijke rol in zijn leven…
Als bioloog bracht hij uren door in de Hatertse Vennen om het (parings) gedrag van kikkers te bestuderen.
Hij schreef er zijn doctoraal scriptie over.
En op zijn kamer kon je een grote collectie kikkers bewonderen – overal vandaan en van allerlei materialen.
Met hart en ziel was hij Minderbroeder Kapucijn, gaf leiding aan de orde als provinciaal en gardiaan.
En tegelijk – hij ging zijn eigen weg..
als een kikker die telkens weer uit de kruiwagen springt…
soms ook als een driftkikker, die behoorlijk kon blazen als hij het ergens niet mee eens was…
De dag na de begrafenis ben ik naar de Levenstuinen gegaan om kikkers te fotograferen.
Hoe zou ik Friedje beter kunnnen eren?

Hij heeft wel een heel eigen plekje gemaakt… he did create a place of his own….

Frogs….
played an important role in his life..
Being a biologist he spent hours on the Hatertse Vennen studying the ( mating) behavior of frogs. He wrote his masterthesis about it.
In his room he had a huge collection of frogs – from everywhere and from different materials…
With all his heart and soul he was a Capuchin Franciscan, was leading the order as a Provincial and as a Guardian.
In the mean time: he went his own way..
as a frog jumping out of the wheelbarrow again and again….
sometimes as a hothead ( in Dutch we call it an angry frog…), who uses his vocal sacs when he doesn’t agree…

klaar om te springen/ ready to jump

The day after the funeral I went to the Levenstuinen to photograph frogs.
How could I honor him more?

Citaat uit een interview dat Piet van Asseldonk hield met Werenfried een paar maanden voor zijn dood:
Denk je wel eens aan een leven na de dood? Heb je daar een voorstelling van?
Niet echt. Ik denk daar ook niet veel over na. Bang voor de dood ben ik absoluut niet. Ik heb een heel mooi leven gehad. Is het dan niet ondankbaar als je dan ook nog een leven na de dood verwacht? Het houdt me niet echt bezig. Hemel heeft, denk ik,iets te maken met licht, liefde en dankbaarheid.

Quote from an interview (by Piet van Asseldonk) with Werenfried a few months ago, looking forward to his dead:
Do you think about a life after death? Can you imagine something like that?
Not really. I don’t think about that a lot. I’m not afraid of death. I’ve had a very beautiful life. It would be ungrateful expecting a life afterwards, isn’t it? It doesn’t occupy my mind. I think: Heaven has something to do with light, love and gratitude.

Werenfried visiting GGNet in 2006 – foto: Nel Appelmelk

Nederland kleurt oranje…. the Netherlands is turning orange…

Europese kampioenschappen voetbal 2012( in Polen-Oekraine)
European Championship Football 2012 (in Poland and Ukraine)

Nederland heeft de eerste wedstrijd tegen Denemarken verloren. Wie had dat kunnen denken?
De hoop is nog niet verloren. Ook in 1988 verloor Nederland zijn eerste wedstrijd, tegen de Sovjet-Unie. Later, in de finale, stond Nederland weer tegen de Sovjet-Unie in het veld. En won. Europees kampioen!

The Dutch team lost their first match against the Danish team. Something nobody expected.
Anyway, hope is not lost. In 1988 the Dutch lost their first match against the Sovjet-Union. Later on, in the final match, the Dutch had to play again against the Sovjet-Union. They won. They became European Champion 1988.

De afgelopen weken is Nederland oranje gekleurd. Reden om de camera mee te nemen  stad in…
Hoe lang alles oranje zal blijven? Tot en met woensdag als Nederland tegen Duitsland voetbalt? Of toch nog langer…..

In the past weeks the Netherlands has turned  orange. Reason enough to take my camera with me into town…
How long will everything be orange? Up till wednesday when the Netherlands have to play against Germany? Or longer….

Nederland is een nuchter land. Maar wanneer het om voetbal gaat lopen de emoties hoog op.
We kennen ook nauwelijks nationalisme. “God, Nederland en Oranje” goldt nooit voor het hele land.Het was wat de protestanten ( m.n. de Hervormden) bondt. De anderen,of het nu katholieken, joden en later ook gereformeerden en socialisten waren, hoorden er eigenlijk niet bij. Zij maakten hun eigen emancipatieproces door ( de verzuiling) en waren eerder gericht op de eigen kring dan op de natie. De Tweede Wereldoorlog en de jaren die volgden maakten daar een einde aan. Maar een nationaal gevoel kent Nederland nog steeds niet…
Behalve als het om voetbal gaat?
Oranje werd van de naam van ons koningshuis ook tot naam van het Nederlands elftal….

The Netherlands is a rather sober country. But when it comes to football emotions are rising high.
We hardly know nationalism. History tells us why. “God, the Netherlands and Orange (the name of our royal family)” didn’t concern the whole nation. It was what the Protestants ( the Hervormde Kerk in particular) bound. The others, whether they were catholics, jews, and later on also the little reformed churches and the socialists, didn’t actually belong to “the nation”. They had to fullfill their own process of emancipation ( de verzuiling) and were more directed on their own circle than on the nation as a unity. WWII and the years that followed brought that to a end.
But still the Netherlands doesn’t know a national feeling….
Except when it comes to football!!!
Oranje ( Orange) as the name of our royal family also became the name of our national team…..

En ik dan?
Ik volg de Nederlandse voetbalcompetitie nauwelijks…
Maar nu….
Vanmorgen vroeg stuurde ik een mail naar een Duitse penpal om haar te feliciteren met de overwinning van gisteren. We kijken beide uit naar de wedstrijd van woensdag.
Oranjekoorts is besmettelijk!!

And what about me?
I hardly follow the Dutch football competition…
But now…
Early this morning I sent an email to a German penpal to congratulate her with yesterday’s win. We’re both looking forward to wednesday’s match..
Orangefever is catching!